O sabah erkenden uyandım hizmetçiler beni başucumda bekliyordu kıyafetlerimi hazırlıyorlardı etrafa uyku sersemi bir bakış attım kıyafetim mor renkteydi hemen giyinip aşağı indim Sultan Samet beni bekliyordu hemen ona Selam verdim
-Günaydın Sultanım bu gün nasılsınz
Sultan Mehmet: İyiym Gecem gel hadi masaya oturalım
Sultanla beraber masaya oturduk her şey o kadar boldu ki hangisini yiyiceğimi şaşırdım yemek bitince Sultanda izin isteyip hızlı adımlarla aşağı indim aşağıda çalışan kölleleri gördüm küçümseyici bir bakış attım onlara neden bu hale düştüler acaba diye düşünerek yürümeye devam ettim bahçede bir bir anda aklıma burada kitap okuyabileceğim geldi hızlı adımlara sarayın kütüphanesine doğru ilerledim bir anda arkadan beni bir el tutu şok içerisinde arkamı döndüm maskeli sadece gözleri gözüken bir adam bana bakıyordu gözleri ela renkteydi saçları hafif kıvırcık ve dağınıktı
Sultan Samet: Karşı kırallık bize savaş açtı bir süreliğine sefere gitmek zorundayım kırallık sana emanet
Gece:Elbette kıralım gözümüz arkada kalmasın
Aradan bir süre geçti saatin çok geç olduğunu fark ettim ve artık uyumaya karar verdim rüyamda sabah gördüğüm ela gözlü adamı gördüm yine aynı an aynı sahne beni kolumdan tutmuş ela gözleriyle bana bakıyor ve bir anda bir takırtı sesiyle uyandım.