Evinin posta kutusunda kimden geldiğini bilinmeyen bir mektup bulan lily 'nin mektuptan sonra hayatı çok değişti. Mektupta 6 yıl önce ölen sevgilsinin hakkinda bir kaç bilgi ve bir telefon numarsi yazıyordu Sevgilisinin acısı ve özlemi ile yıllarca yaşamış olan lily bu işin peşine düşüp sevgilisini aramaya başladı. Mektupta yazan telefon numarasını çevirdi telefon açılıyordu fakat karşı taraf ses vermiyordu deflarca aradı ama yine yanıt bulamadı ne bir ses ne bir işaret bu durumdan sıkılmıştı artık ümidi kesti ve bir sabah uyandığında posta kutusunda aynı zarf ve aynı çizim olan mektubu gördü mektubu aldı ve eve doğru hızlı adımlarla ilerledi mektubu açıp açmakta çok karamsardı mektubu mutfak masanın üzerine bırakıp işe gitmek üzre dışarıya çıktı eve geldiğinde çok yorgundu bir şeyler atıştırmak için mutfağa gitti gözü masanın üzerindeki mektuba ilişti sandalyeyi çekip oturdu mektubu eline aldı ve çizimin üzerinde parmaklarını gezdirdi bütün cesaretini toplayıp mektubu açmaya karar verdi mektubu tam açıyordu ki kapı zili çaldı bu saatte kim gelebilir diye düşündükten sonra kapıya yavaş adımlarla ilerledi kapı deliğinden baktı ve kimse yoktu kapıyı açtı üzerinde mektuptaki ile aynı çizilmiş bir çizim olan kutuyu eğilip almak üzereyken yan taraftaki çalılıklardan bir ses geldi koşarak oraya gitti baktı seslendi "kim var orda" hiç kimseyi görmedi tekrar evine doğru yürüdü kutuyu alıp içeriye girdi. Kutuyda mektubun yanına masanın üzerine koydu ve eli yıllar önce sevgilisinin ona hediye ettiği koleyeye gitti. Dizlerini kendine çekerek oturup bir süre düşündü gerçekten o yaşıyor muydu yoksa biri onunla oyun mu oynuyordu bunu ögrenmenin tek bir yolu vardı mektup ve kutuyu açmaktı hızlıca doğrularak kutuyu açtı gördükleri karşısında çok şaşırmıştı kutuda sevgilsi ile ilk zaman ki fotograf ve boynundaki kolyenin kutusu vardı fotoğrafı elinde aldı bir süre bakıp ağladı sonra aklına mektubu açmak geldi mektubu eline alıp yavaşca açtı içinden toz pembe bir kağıt çıktı kağıdı eline aldı açma konusunda tereddüt ediyordu gözlerini kapatıp üçe katlanmış olan kağıdı açtı biraz bekledikten sonra yavaş yavaş gözlerini açtı mektupta tam ortaya yazılmış tek bir cümle vardı "sen ki benim küçük ateş böceğim ben hayattayım ve seni gözlemliyorum çok yakında görüşmek dileğiyle " yazıyordu lily göz yaşlarını tutamayıp ağlamaya başladı galiba o gerçekten yaşıyordu bunun mutluluğu ile mektubu ve fotoğrafı kutuya koyup odasına çıktı elbise dolabının içindeki diğer mektubu da kutuya koyup kutuyu yatağının altına sakladı ve uyumak için hazırlandı
Ertesi sabah uyandığında koşarak posta kutusuna gitti ve yine bir mektup vardı mektubu alıp hızla eve ilerledi mutfak masasına oturdu ve mektubu açtı yine toz pembe bir kağıt ve yine kağıdın tam ortasına yazılmış bir cümle " günaydın benim küçük ateş böceğim" yazıyordu lily mutluktan kağıdı kucakladı ve gülümsedi daha sonra işe gitmek için hazırlanmaya üst kata çıktı bu gün mutlu olduğu için toz pembe çiçekli bir elbise giydi ve evden çıktı eve geldiğinde kapının önünde bekleyen uzun boylu ful siyah giyili bir adam duruyordu birazcık tırstı lily yi gören adam koşarak ordan uzaklaştı lily arkasından her ne kadar "dur bekle, sen kimsin" diye bağırsada adam aldırmadan koşarak gözden kayboldu. Lily posta kutsunda duran mektubu gördü o adam sevgilisi miydi eğer öyleyse neden kaçıp gitti neden onun yanına gelemdi ondan uzaklaştı aklındaki milyonlarca soruyla beraber mektubu alıp evine girdi mektubu açıp baktığında yine toz pembe bir kağıt ve tam kağıdın ortasına yazılmış o cümle " iyi geceler benim küçük ateş böceğim " yazıyordu bi süre devam eden mektuplar kesilmişti artık posta kutusunda mektup bulamıyordu her gece eski mektuplardaki yazıları okuyup ağlayark uyuyordu
Bir sabah uyandığında posta kutusunda bir mektup buldu ondandı sevgilisinden koşarak iceriye girdi mektubu açtı ve içinde yazanları okudu "bu gece saat tam 22.00 da seni ilk karşılaştığımız yerde bekliyor olacağım küçük ateş böceğim "yazıyordu lily heycandan ne yapacağını bilmiyordu o gün patronunu arayıp izin aldı ve akşama kadar gece olacak buluşma için hazırlandı ve buluşma saati geldi çattı arabasına bindi ve o ilk karşılaştıkları parka gitti park bomboştu tek bir bankta oturan biri vardı oydu sevgilisiydi o gece gördüğü uzun boylu adam oydu sevinçten ağzı kulaklarına vardı arabadan indi çantasını eline alıp koşar adımlarla onun yanına gitti ve seslendi "peter, peter" sevgilsi ayağa kalktı o ölmemişti yaşıyordu koştu ve sevgilisinin sıcak kollarina atladı sımsıkı sarıldı ve ağlamaya başladı nerdeydin bunca yıl diye söylendi. sevgilisinin yüzüne baktığında kaşının üzerinde bir yara izi vardı ama onun dışında her şeyi ilk günkü gibi aynıydı aradan 6 yıl geçmişti nasil hala bu kadar yakışıklı ve bakımlıydı hemen arkalarında duran banka oturdular ve konuşmaya başladılar lily sordu peter cevapladı neden bunca yıl beklettin beni diye lily ağlamaya başladı 4 yıl boyunca komada kalmış olup 2 yıl boyunca fizik tedavi gören peter her şeyi harfi harfine anlattı lily;" ama,ama bana senin öldüğünü söylediler sevgilim dedi. Peter; beni herkes öldü biliyordu ama ben 4 yıl komadaydım dedi. lily duydukları karşısında şaşkındı ama ne fayda eder sevgilisi peter yanındaydı hala inanamıyordu. Lily sordu neden peki dirket karşıma çıkmak yerine bana mektuplar yolladın dedi "seni korkutmak istemedim küçük ateş böceğim" dedi be gülümseyip kendine çekip sarıldı. O günden sonra asla ayrılmadılar aynı evde yaşamaya başladılar çok mutlulardı hatta pek yakında evleneceklerdi lily 6 yılın ardından sevgilisinin sıcak kollarına ve mutluluğa kavuşmuştu.:)