İçeriğe geç

Bilinmeyen

Bölüm 1 · 3 dk okuma

Bilinmeyen

Bölüm 1

Ay ışığı

Nefes alışverişlerim hızlanırken koşmaya devam ettim eğer o kıza bir şey olursa o adam kıza dokunursa bunun tek suçlusu ben olurdum. görmüştüm O kızı kolundan sürükleyerek mekandan çıkardığını görmüş ve buna rağmen hala oturup içmeye devam etmiştim bir süre sonra mekandan çıktığımda soğuk Rüzgar bedenimde bir şok etkisi bırakmıştı aklıma bir anda o kız gelmişti ve işte burdaydım.

Sapmadığım ara sokak kalmazken 3.sokağın başında hiç duyamamam gereken bir ses kulaklarımı dolduruyordu hayır kızın çığlıkları değil adamın inleme seslerini duyuyordum ellerim yumruk olurken tırnaklarımı avuç içlerime bastırdım. Hızlı oraya doğru adımladım biraz daha gittikten sonra sesler netleşdi seslerlerle birlikte görüntülerde netleştiğinde yerde yatan bir kız ve onun üzerinde uzanan adamı gördüm kız donmuş bir şekilde havaya bakıyor ve adam da Benim geldiğimi fark etmemişti.

Etrafıma baktığımda çöp konteynırlarının yanında gördüğüm demiri hızla aldım ve adam daha beni fark etmeden kafasına geçirdim adamın bedeni yana düşerken durmadıma aynı demirle yüzüne tekrar vurdum. Adam bu sefer zevkten değil acıdan inlerken dudaklarımda bir saniye süren bi gülümseme oluştu. Adamla işim bittiğinde hızlı kızın yanına gittim ellerimi kollarına koyup sıktım "bana bak!" Kız hala havaya bakıyor ve titriyordu "bana bak dedim! Kendine gel!" Bakmamıştı Kollarını sıkarken onu bağırıp çağırarak kendine getiremeyeceğimi anladım.

Kızın bedenine doğru eğilirken kafasını boyun boşluğuma gömdüm ve ona sarıldım aynı zamanda kulağını fısıldamaya başladım"geçti,geçti o herif..."derken sustum onu tecavüz etmişmiydi hayır sadece kızın üzerinde uzanırken görmüştüm bakmam gerekiyordu. "Hey senden bi şey istiycen üç saniye sadece üç saniye gözlerini kapatırmısın?" Diye sordum kulağına fısıldayarak kız cevap vermeyince ise yüzüne baktım, çoktan gözlerini kapatmıştı..

Hızlı cebimden telefonumu çıkarttım ve fenerini açtım her yer karanlık olduğu için hiçbir şey net görünmüyordu sokağa vuran ay ışığı da yeterli değildi bunu anlamam için Bir saniye Bir de tereddüt etmeden feneri kızın alt bölgesine tuttum gözlerim kapanırken rahat bir nefes aldım. olmamıştı muhtemelen O adam sadece kızın boynunu öperek o sesleri çıkartmıştı. Adı herif!. Feneri kapatıp kıza "Tamam açabilirsin" dediğimde kız gözlerini araladı ve bakışları bana döndü ben bile onun yüzünü net göremiyorken onun da benimkini görmediğine emindim.

Ancak görmemesi işime geliyordu ayağa kalktım ve kızı koltuk altlarını alt tutarak kaldırmaya çalıştım o da fazla zorluk çıkartmadan titreyen ellerini kollarıma koydu ve ayağa kalktı"te-teşekkür ederim" dedi kekeleyerek ona baktım ve gülümsediğimi göremeyeceği halde yineden gülümsedim " o adam artık sana hiç bir şey yapamaz merak etme hatta belki şuanda komadadır" dedim adama bakarak ardından kıza baktığımda yüzünde mimik dahi oynamadığını farkettim bu beni gururlandırdı diğer aptal kızlar gibi kendilerini dövüp taciz eden pislikler öldü diye üzülmüyordu.

Düşüncelerimden sıyrılıp kızın yırkıt tişörtüne baktım ve ceketimi çıkartıp ona doğru uzattım, tereddüt etsede ceketi alıp giydi. Üzerimde sadece siyah bir biskülerle kalırken buna takılmadım "telefonun varsa bir yakınını ara yoksada benden ara ve gelip seni almalarını söyle burda olanlardansa tacize uğradığını birilerine söyleye bilirsin ancak herhangi birinin seni kurtardığından hiç kimseye bahtesme anan baban olsa dahi söyleme, burdan kendin kurtuldun...anlaştık mı?" Kız küçük uyurıma şaşırırken olumlu anlamda kafasını salladı.

"ara şimdi birini" dedim kıza bakarak oda başını tekrar olumlu anlamda salladı ve ileride duran çantasını aldı titreyen elleriyle çantasını açıp telefonunu çıkarttı. Bir süre sonra kulaklarıma dolan telefon sesiyle gitmek için kızın aradığı kişinin açmasını bekledim. Telefon açıldığındaysa arkamı dönüp illerlemeye başladım ancak hala kızın konuştuklarını duyabiliyordum"abi...beni gelip alırmısın lütfen...i-iyiyim lütfen gel...tama konum atıyorum" ara sokaktan çıkmadan önce en son duyduğum şey buydu. Mekanın önüne geldiğimde arabama binip yola çıktım.

Ben bu gün o kızı kurtarmıştım ancak o gün beni kimse kurtarmamştı,vera adin'in sesini kimse duyamamıştı...

kafa dağıtmak için yazılmış Bir hikayedir yineden hayalet okurlarıma sevgilerle 💌🤎

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.