Pareidolia
Deniz, kitabı açtığında bu kez sayfanın ortasında yalnızca bir bulut resmi vardı. Altında şu soru yazıyordu: "Hiç bulutlarda bir insan yüzü ya da hayvan gördün mü?" Deniz gülümsedi. Evet, bunu birçok kez yaşamıştı. Sayfayı çevirdiğinde bunun adını öğrendi: Pareidolia. İnsan beyni, rastgele şekilleri anlamlı desenlere dönüştürme eğilimindedir. Bu yüzden bazen bulutlarda, kayalarda ya da Ay'ın yüzeyinde insan yüzleri görürüz. Aslında ortada gerçek bir yüz yoktur; beynimiz tanıdık şekilleri bulmaya çalışır. Bilim insanları bunun beynin hızlı karar verme yeteneğinin bir sonucu olduğunu söyler.
Yeni kelimeler:
Pareidolia: Rastgele şekilleri anlamlı bir görüntü gibi algılama eğilimi.
Algı: Beynin, çevreden gelen bilgileri yorumlama biçimi.
Deniz pencereden dışarı baktı. Gökyüzündeki bulutlardan biri gerçekten de gülümseyen bir yüzü andırıyordu. Artık bunun nedenini biliyordu. Kitabın son satırında ise tek bir cümle vardı:
"Bazen gördüğün şey, gerçekte olan değil; beyninin yorumudur."
