İçeriğe geç

Bikmem Ki

Bölüm 2 · 2 dk okuma

Bikmem Ki

Bölüm 2

2. Bölüm-geçmiş

Bahsettiği kişi Rüzgardı(eski ve aslında tek sevgilim) aslında onu özlüyordum fakat onun beni özlediğinden şupheliydim ve o sosyal medyada eğlencesine devam ederken benim ezik gibi onu atlatamadığımı itiraf etmeyeceğimi bilmeliydi. Merve sessizleştiğimi görince kolumdan tutup beni kaldırdı ve çekiştirmeye başladı. Parkın tellerle çevrili basket sahasıydı burası. "Basketboldan hiç anlamadığımı biliyorsun Merve ve topumuz bile yok" dedim. Bunları söylerken istemsizce gülüyordum. Sonra Merve kulağıma eğildi ve fısıldayarak "Şurada dörtlü bi grup oynuyor görüyor musun?" dedi. Bunu söylerken yüzünde piçimsi bir gülümseme sezdiğimdeyse gruptan birisi omzuma dokunup oynamak isteyip istemeyeceğimizi sordu. Bakışlarımı önce iki metre boyundaki çocuğa sonra da Mervenin ona bakışlarına çevirdikten sonra " tabi oynamak isteriz." dedim zoraki bir gülümseme ile. Bir şekilde oynuyorduk onlar üç erkek bir de kız olduğu için kızlar ve erkekler olarak 3'e 3 oynamayı önerdim. Esra adındaki kız hariç herkes onayladı fakat o da sorun çıkartmadan bizim olduğumuz tarafa geçti ama bakışları pek hoşuma gitmedi. Gelmemizden rahatsız olmuş gibiydi, yaklaşık yarım saat oynamıştık ve çoktan 26 - 5 feci şekilde yeniliyorduk. Aslında 30 sayıda bitirecektik fakaf ben daha fazla dayanamadığım için mola verelim deyip basamaklara oturdum az kalmış içeceğimi yudumladım ( Kafam çok yoğundu çünkü Rüzgarla da basketbol oynardik, daha doğrusu o bana ögretmeyi denerdi zaten o sayede bugün bir tane 3lük basket atabilmiştim) Esra da yorulmuş görünüyordu çünkü hırslıydı fakat anca bir puan değerinde bir basket atabilmişti ki o develere karşıyken bu bile iyiydi. Su şişesini de alıp yanıma oturduğunda onun hakkındaki fikirlerim yok olmuştu. Hiç konuşmuyordu, Merveyi izliyor gibiydi. Bende o tarafa bakınca malum iki metre çocuğumuzla sohbet ettiğini gördüm, birlikte tatlı görünüyorlardı. Annemden gelen " Eve kaçta gelirsin mesajıyla birlikte ayaklandım ve " Ben kaçıyorum." dedim. Merve dahil hepsi gülümseyerek kafa salladı. Ben de Merveye el sallarken gözümle yanındaki çocuğu işaret ederek " Bana borçlandın." derken göz kırptım. Neyi kastettiğimi anlamış olacaklar ki ben arkamı döndüğümde kahkahalarını duyuyordum. Bende gülümseyerek eve döndüm.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.