Bu bölümü Kayra -"mesela yani" şarkısıyla okuyun iyi okumalar🩶
Başımı yıkadıktan sonra bedenimi bir havluyla kurutmuşlardı.Tabi bunları yaparken benden iğreniyorlardı da yani yüzlerinden eksik olmayan çatık kaşları ve ağızlarının kenarını sürekli yukarı kaldırmalrından belli oluyordu,ama bana yaptıkları şeylerden ve sadece gözleriyle konuşmalarından bu işte acemi olmadıkları anlaşılıyordu.Gerçi bu normaldi çünkü bu gibi olayları çok görüp duymuş aynı zamanda evden gizlice kaçıp madur kızların yanına gitmiş onları teselli etmiştim.Yani bu onlar için normaldi çünkü neredeyse böyle olaylar hergün üç beş kızın başına geliyordu bu mahallede.
Sonra aklıma birşey geldi, ben böyle olaylar yaşadığımda onlarda benim için üzülmüşlermiydi ama hiç yanıma gelip beni desteklememişlerdi benim yaptığım gibi davranmamışlardı,ben onlar için evden kaçar ölümü göze alırdım çünkü babam benim kaçtığımı duysun bana herzaman yaptığı işkencelerden farklı işkenceler yapıcağını biliyordum.Ben bunları yaşayalı kaç gün olmuştu öğrenmeyen kimsenin kalmayacağını biliyordum ve içerideki dedikoducu kadınlarada bakılacak olursa zaten herkes çoktan duymuştu,onlarla aynı şeyleri yaşamıştım ama ben onların arkasındayken onları teselli ediyorken onların arkasını koruyorken onlar benim arkamı boş bıraktı.Ben onları herzaman,üzüldükleri herzaman hemde yanlarında olurdum onların yanını hiç boş bırakmazdım varlığımı hisssetirirdim ama neden benim yanım boş?,benim yanımda neden kimse yok?
Sinirlenmiştim,hemde çok ben onların yanındayken onların benim yanımda olmamalarını en azından birine söyletip bana bir "geçmiş olsun" demelerini...
Her neyse böyle detaylara takılmayalım en azından takılmamaya calışacaktım.
Daha sonra içeri o kadınlar tekrardan girdi.Benim giyinmem için birkaç kıyafet verdikten sonra giyinmem için çıkmışlardı ve ben giyinince tekrardan içeri gelmişlerdi.Hala iğrenmiş bakışlarını üzerimden çekmeden içeri girdiler ve son gelen kadın elinde bir sandalye ve sandalyenin üştündeki eski ve yıpranmış çantalı içi dolu poşetle girmişti.Daha sonra hepsi içeri yerleştikten sonra son gelen kadın elindeki sandalyeyi yere bırakmış ve çantalı poşeti alıp elinde ters çevirip içindekileri yere boşaltmıştı.Poşetin içinden çıkanlar makyaj malzemeleriydi.
Ben öylece makyaj malzemelerine bakarken içlerinden en yaşlısı -yani öyle görüneni- yanıma gelip kolumdan tutarak beni kırık ve siyah sandalyeye oturttu.Ben otururken kadınların hepsi makyaj malzemelerine doğru yöneldiler ve hepsi ellerine birkaç makyaj malzemesi aldı.Daha sonra yanıma yaklaştılar ve ellerindeki makyaj malzemelerinin kapaklarını açarak yüzüme sürmeye başladılar,anlaşılan beni evlilik için hazırlıyorlardı.Hayır hayır beni o adam için hazırlıyorlardı, o adama güzel görüneyim diye hazırlıyorlardı sonuçta onların elinde kalmamalıyildım,onların ellerinde patlamamalıydım değil mi?.
Tahminimce birkaç saat geçmişti aradan ve bana son dokunuşları yapıyorlardı,son kadında ayağa kalktığında beni boyamayı bırkatıklarını anlamam çok uzun sürmedi,daha sonra ilk önce işini bitiren kadın elinde kocaman bir elbiseyle odadan çıktığı gibi geri geldi.
Elinde kocaman bir elbise vardı elbise ufak taşlarla dolu boğazına kadar kapalı ten renginde bir elbiseydi ve yanında eşarbı da vardı, eşarbıda elbiseyle aynı renkti.Kadın elindeki elbiseyle yanıma doğru yaklaşırken bir de sağ elinde kalan korse ve ten rengi bir topuklu ayakkabı görmem pek uzun sürmedi.Benim çelimsiz vücudum bir korse giyecekti öylemi ,buna inanacak son kişi bile olmazdım normalde ama şuan giymezsem ölü bedenimi sonunda toprağa gömeceklerine emindim.Kadın elindekileri teker teker diğer kadınlara da verdiğinde beni giydirmeye başladılar.
Önce soydular beni,çelimsiz vücudum ortaya çıkmıştı tabi ,kendime şöyle bir baktığımda ne kadar aciz olduğumu anlamakta tabiki çok uzun sürmedi.Korseyi tutan kadın yanıma doğru gelip köşeyi giymemi sağladı ve iki ipinden tutarak öyle bir çekti ki nefesim kesildi.Beyaz korseyi giydirdikten ve nefesimi kesitikten sonra öbür kadın geldi ve arkada fermuarı olan sıkı elbiseyi bana giydirdi ve fermuarı arkadan çekti.Daha sonra saçımı açıp topladılar ve eşarbı yaptılar son olarak ayağıma giymem için topuklu verdiklerinde hazırdım.
Kendimden iğreniyordum,bu kadınlardan iğreniyordum,aile-hayır hayatımda olan ve hayatımın içine eden o insanalrdan da nefret ediyordum ama nefret etmem pek bir işe yaramayacağınıda biliyordum bu yüzden nefretimi içimde yaşamaya devam ettim ve bir kez daha sustum.Bir keresinde Fadime teyzeye birkaçtane limon götürücem diye çıktığımda yolda duran bir arabadan bir şarkı sesi geliyordu ve ben o şarkıdan bir söz yakalamıştım,açıkçası içimi yakmıştı.Şarkı sözü şuydu;"Benide güldürenler olsa mesela yani"
Belki başkaları için normal bir şarkı sözü ama bazıları için değil tabi...
Nasıl buldunuz yorumlarda buluşalım🩶
