Sabah uyandığımda tanımadığım bir odadaydım. Hemen yataktan kalkıp odadan çıktım. Aşağıdan gülüşme sesleri geliyordu.
"Mert senin ki uyanmış."
Demekki adı Mertmiş.
-Seninki diyip durma kafanı kıracağım en sonunda o olacak Arda kafanla mutluysan sus.
-Tamam ben sustum.
*Ben gidiyorum.
-Nereye?
*Evime
-Üzgünüm güzellik ama artık bizimlesin zorluk çıkartma acıkmışsındır şimdi sen koridorun sonunda sağdaki kapı mutfak git kendine bir şeyler hazırla ye sonrada istersen yanımıza gel. Fifa oynayacağız.
*Offf tamam sizde bir şeyler istiyor musunuz?
-Yok biz yedik. Sen git kendine yap biz odadayız.
*Tamam.
Mutfağa gittim ve kendime bir sandviç ve meyve suyu koydum onları yedikten sonra Mertlerin yanına gittim.
-Hoşgeldin Sıla
*İsmimi nerden biliyorsun?
-Telefonuna mesaj gelmişti arkadaşından o zaman öğrendik.
*Siz benim telefonuma mı baktınız telefonum nerde?
-Odanda ama kullanamazsın
*Neden
-Ben izin vermiyorum
*Sana kaldıysak yandık yani
-Uzatma
*Offf tamam
-Anlat bakalım
*Ne anlatayım Mert
-kendini tanıt bize seni henüz tanımıyoruz.
*Tanımanız gerekmiyor nasıl olsa da beni bırakacaksınız
-Çok sevinme artık ömrünün sonuna kadar bizimlesin
*Yok ya ben gidiyorum
Dedim ve ayağa kalktım kapıya doğru gittim ve Mert beni kolumdan tutup kendine çekti.
-Çok heveslenme bir kere benim olan sonsuza kadar benimdir.
*Ama ben senin değilim
-Hayır benimsin ve öyle kalacaksın
*Kolumu acıtıyorsun
Dememle kolumda olan eli gevşedi ve beni bıraktı bende koltuğa oturdum.