Beyaz Şiirler

Sonsuzluğun Kıyısında Bir yaprak düşer sessizce, Yavaşça süzülürken zamanın kollarında, Ölümün huzur dolu nefesi, Fısıldar hayatın kulağına. Gölgeler oynar duvarlarda, Gecenin karanlığında dans ederken, Ölüm, sessiz bir dansöz gibi, Ay ışığında gizlice ilerler. Ruhlar yükselir, özgür ve hafif, Bu dünyanın ağırlığından kurtulmuş, Ölüm, bir başlangıç mı yoksa son mu? Sonsuzluğun kıyısında bir soru. Bir yıldız kayar gökyüzünde, Bir hayatın parıltısı sönerken, Ölüm, o derin ve esrarengiz yolculuk, Bizi bekler, sessiz ve dingin.