İçeriğe geç

Beyaz şapkalı Katil

Bölüm 3 · 2 dk okuma

Beyaz şapkalı Katil

Bölüm 3

Beyaz Şapkalı katil 3.BÖLÜM

ŞÜPHE

Ryan Meacallister

İçimdeki siniri ve şüphe beni öldürüyordu.

Aradan ne kadar geçti bilmem ama sondan bi önceki cinayetim olan o zengin kadını öldüreli çok olmadı.

Kızını kendinden yirmi beş yaş büyük biri ile zorla evlendiren biri nasıl masum olur? Saçmalıyorum!

O kadın kızını zorla yaşlının biri ile evlendirirken kızının gözünün yaşına bakmamıştı. Kızı o adam tarafından dövüldüğünde sesini çıkarmamış, kızı boşanacağında ise yalancı şahitlik yapmıştı. Bu adalet değildi biliyordum. Peki..o kadın ölünce kızı, arkasından neden o kadar çok ağlamıştı?

Ona eziyet etmiş annesi artık yoktu ancak o zorla evlendirildiğinden çok ağlamıştı annesi ölünce, dövülürken bile daha az göz yaşı dökmüştü…

Şüpheye düşmemin sebebi de buydu. Neden?

“En kısa sürede bunun cevabını alacağım”

Aile denen şeyi bilmem ben… tek ailem ablamdı. Ama o da gitti. Onu koruyamamak benim suçumdu ve konu adalete gelince de devlet ona acımamıştı. İşlemediği bir cinayetten atıldığı hapiste bir sürü adamın tecavüzüne uğramış olan ablam yaşadıklarına dayanamamış asmıştı kendini. Bu muydu adalet. Bu muydu bizleri koruyan devlet! Hayır… bu bir kaostu ve ben o kaosu susturmak istiyordum. Ablamın ve onun gibi hakkı korunmayanları korumak istiyordum.

Ablam öldüğünde haberlerde ne yazıyordu biliyor musunuz?

“Hapiste intahar eden suçlunun ağlayanları çok oldu.”

Ağlayanları çok oldu…

Orada ben vardım. Onun için göz yaşı döken tek kişi bendim…ancak az da olsa anılarım yalnız değildin diyor.

Benim dışımda bir kadın vardı. Tanımıyorduk birbirimizi. Ama o gene de ablamın mezarının yanında durdu ve göz yaşı döktü. Ve bir işareti ile yanına 20 adam daha gelip onlar da başlarını öne eğdi.

Saygıydı bu. Ölen bir kadına duyulan saygıydı. Şaşırmıştım..ama iyi hissetmiştim. O gün bana o kadın yaptığı ile iyi hissettirmişti. Yalnız kalmamıştım bir süre. Ve ona borçlu hissetmiştim. Ancak o tanışamadan ortadan kaybolunca yollarımız bir daha hiç kesişmedi. Bir süre aradım o kadını. Ama olmayan adaleti aramak daha doğru geldi, sesi çıkmayanların sesi olacağım. Ve bir süre sonra..çıkmayan o sesleri de duyacağım. Bu ses adaletin sesi olacak…

***

Üstüme bir siyah tişört geçirip başıma beyaz şapkamı taktım. Bu günkü kurbanım hapishanedeydi.

Karısından tutun çocuklarına ve kedilerine kadar hepsini öldüren bir pislik. Söyler misiniz şu hayvanların çektiği nedir…?

İşin daha boktan yanı ise şu ana kadar en az beş kadın onun kurbanı.

Ve bu gün bir adalet daha sağlanacak…

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.