“Kitty, canım valizini fazla doldurma.” Diye seslendi annesi.
”Peki.”dedi yalnızca.
Gitmeyi istemiyordu, ama annesini de üzmek istemedi.
Babasını görebileceğini söylüyorlardı ama Kitty buna inanmadı. Babasını cinayetle suçlamışlardı ve şu an cezaevindeydi. Annesi babasını boşamış ve şu an da da kızıyla yeni bir hayata başlamak için hazırlanıyordu.
”Gitmeden önce son kez babamı görebilirmiyim?”diye sordu Kitty.
”Hayır tatlım.”
”Ama neden?”
”Eminim onu görmen senin içinde benim içinde iyi olmıycak.”
”Peki.”
*
Yaklaşık 4 saattir yoldaydılar. Kitty oturmaktan yorulmuştu, annesinden izin alarak ayağa kalktı.
Uçağın ince koridorundan geçiyordu.
Üzerine kapanan şeyin ağırlığıyla yere çömeldi.
”Özür dilerim, tepedeki valizin üzerine düşüceğini sanmıştım.”dedi Kitty’nin üzerine kapanan çocuk.
“Ö-önemli değil.”diyerek ayağa kalktı.
”iyimisin?”
”E-evet.”
”Emin misin?”
”hı hı.”diyerek geri yerine döndü Kitty.
Yabancılarla konuşurken, stres ağnında veya ani şeyler gibi şeylerde Kitty hep kekelerdi. Bu yüzden konuşmayı kısa tutmuştu.