"Çocuk yaşımda erkenden büyüyüp mutluluğunu , hayat sevincini kaybeden pamuk gibi olan kalbim kimseyi umursamayan ,öfkelenen ,insanlardan nefret eden birine dönüştü çünkü biliyorum ki güçsüz olursam bu dünyada asla yerim yoktu ..."
(ALİNA WİZARD)
......
Ben annemi benim doğumum sırasında kaybetmiş ve babamı dokuz yaşım olan en güzel yaşlarımda kaybetmiştim . Annemi hiç tanıyamadım kardeşim yada arkadaşlarım yok, aile diyeceğim bir kişim de yok bu yüzden . Tek başına takılan , mutlu görünmeye çalışan , insanlardan nefret eden , sevmesem bile makyajımı en yoğunluğuyla yapıp kendimi öz güvenli ve güzel göstermeye çalışan birisiyim...
🔥
Yine sıkıcı bir güne uyanmanın vermiş olduğu bıkkınlıkla yatağımdan kalktım. Banyoya gidip güzel bir duş aldıktan sonra üstüme bornozumu alıp odama geçtim gardırobumdan beyaz bir şort ve askılı beyaz bir tişört giydim . Saçlarımı havluyla kuruladıktan sonra makyaj masama geçtim. Ve fön makinemle saçlarımk şekillendirdim daha sonra allığımı , farımı, eyeliner ve rimelimi sürdüm ah! az kalsın rujumu unutuyordum . Onu da sürüp mutfağa geçtim yumurtaları çıkardım güzel bir omlet yaptım . Omletimi yaptıktan sonra bir tabağa koyup masaya koydum ardından peynir , zeytin , domates bunları masaya yerleştirdim ve kendimde oturdum masaya boş boş bakmaya başladım ve işte yine o boşluk hissine düştüğüm kahvaltı masasında tek başımayım...
🔥