Bergen

Çaresizliğin en amansız olduğu yerdeyim şimdi İlk defa sevmenin tarif edilmez korkuları içindeyim Uykusuz gecelerin yorgun sabahlarında seni düşünüyor Ve korkularla yine sana doğru koşuyorum Hep aynı soru düşüncemde "ya severse" O zaman neler olabileceğini düşünmek korkutuyor beni İlk defa yenileceğimi anlıyorum Karşımda kendinden emin gözlerin, dudakların, ellerin bunu söylüyor bana Seni tanımadan geçen bütün yıllara lanet ediyorum Önceleri hiç bilmediğim adını, şimdi binlerce defa tekrarlıyor dudaklarım Gün oluyor bir tabloyu seyredercesine mutlu heyecanlarla doluyorum karşında Gün oluyor eski bir yunan heykelin ölümsüz güzelliğiyle büyülüyorsun beni