İçeriğe geç

berdel

Bölüm 1 · 6 dk okuma

berdel

Bölüm 1

1.bölüm

iyi okumalaarr..

kapıdan içeri girmemizle beni resmen avluya fırlatan adamla yere düşmüştüm.

dizlerimin acısıyla daha çok ağlamaya başlamıştım ama onun umurunda değildi odalardan bir kaç kişi avluya gelmişti ama kıpırdamamıştım.

bir kadının ;

"-oğlum ne edersin sen ?" diyerek yanıma gelmesiyle korksam da hareket etmemiştim.

elini uzatarak;

"-gel kızım "diyerek beni ayağa kaldırdı

bunca olayın içinde tutunacak bir dal bulmak beni şaşırtmıştı.

ayağa kalkmamla onun üstüme yürümesi bir oldu,beni ayağa kaldıran kadın önüme geçerek

"- oğlum sinirini ondan çıkarma" dedi

onu dinlemeyeceğini düşünsem de dinlemişti , arkasını dönüp elini ensesine attı.

bir kaç dakika sonra tekrardan döndü , kadın önümde olduğundan beni tam görmüyordu ama bakabiliyor mu diyede bakmaya cesaret edemedim başımı eğdiğim yerden kaldırmadım.

"-ana çıkar onu yukarı "dedi

kadın beni tutup merdivenlere yöneldi , yukarı çıktık bir odaya girince "-kızım sen burada bekle geleceğim"dedi başımı bile sallayamadım.

kadın odadan çıktı.

ne mi olmuştu ?

bir kaç gün önce abim vedat ve beni eve getiren adamın ailesinin kızı dilhun beraber kaçmışlardı.

abisi her yerde onları aramış öldüreceğini söylemişti lakin bulduğunda öldürmemişti, bu yüzden ben bu aileye berdel ve gelin olarak gelmiştim.

hoş karşılanmayı tabi ki beklemiyordum fakat bu kadar olmamalıydı , ben bir şey yapmamıştım.

kapının aniden sertçe açılmasıyla yerimden korkuyla sıçradım.

o adamın içeri girmesi ile ise ayağa kalktım bana doğru yürüyüp sertçe kollarımdan tutunca yeniden ağlamaya başladım.

"-bana bak !" diye adeta kükremesiyle başımı eğmiştim lakin o buna izin vermeyip çenemden tutup gözlerine bakmamı sağlamıştı.

"-senin kocan olacağımı biliyorsun değil mi ?" diye sorunca kaskatı kesildim.

hayır,hayır,hayır.

gözlerimdeki ifade onu memnun etmiş gibi

"-bilmiyorsun tabi çünkü kocan değil ecelin olacağım" dedi

ağlamam artarken

"-ağlama !"diye bağırdı

"-o it abin bunları yapmadan önce düşünecekti"dedi

gözlerim bu sefer kocaman açıldı

kendimde nereden geliği gram bilmediğim cesaretle konuştum.

"-benim abim kaçırdı ama senin kardeşinin de rızası vardı" dememle yanağımda hissettiğim acıyla yere düştüm.

gözlerim ona dönerken yüzündeki şaşkınlığa bakakaldım,bir şey demeden odadan geri geri giderek çıktı.

oturduğum yerde ağlamaya devam ederken gözlerimin karardığını hissettim ve gözlerim kapandı.

**

"-dediğim gibi fazla stres bünyesini etkilemiş tabi buna açlıkta eklenince bayılması normal,dikkat edilirse kısa sürede toparlayacaktır"diyordu biri

gözlerimi açtım ve önlükten anladığım kadarıyla doktoru gördüm sonrasında ise caniyi ve beni yukarı getiren kadını.

"-tamamdır eyvallah doktor" diyerek elini sıktı cani doktorun sonrasında doktor odadan çıktı.

cani annesi olduğu anladığım kadına döndü

"-al dedim sana kötüye bir şey olmaz"dedi

annesi onu umursamadan gözlerimin açık olduğunu görünce yanıma geldi

"-kızım,iyi misin?" diye sordu

başımı salladım ve"-evet iyiyim" dedim sessizce.

o ise bana bakmadan

"-kalk yatağımdan"dedi yatağa baktım ardından hızla kalktım.

annesi ona dönüp

"-berzan"dedi uyarıcı bir ses tonuyla

"-oğlum o bir şey yapmadı yeter artık"dedi

o ise

"-bir şey yapmasına gerek yok o soysuzun kardeşi olması yeterli"dedi abimi kastederek ,ben ise susmadım

"-benim abim soysuz değil" dedim hızla bana döndü ve bir kaç adım attı "-kes sesini !" dedi sesini yükselterek

"-berzan yeter ! " dedi annesi , geri çekildi ve odadan çıktı annesi peşinden gidince yere çöktüm ve ağlamaya başladım.

**

ne kadar geçti bilmiyorum ama hala ağlıyordum.

ailemin yanında olmak istiyordum , gitmek istiyordum.

abimin böyle bir şey yapacağını düşünmemiştim ,resmen bile bile beni ateşe atmıştı.

kapının açılma sesini duydum ama kafamı bile kaldırmadım.

"-sen yengem olmalısın" diyen bir ses duydum ince bir kız sesiydi kafamı kaldırdım ve sesin geldiği yöne baktım.

yaklaşık 18-19 yaşlarında görünüyordu .

"-yani yengem olacaksın" dedi tebessüm ederek.

"-olmak istemiyorum" dedim yüzündeki tebessüm yavaşça kayboldu

"-anlıyorum fakat yapacak bir şey yok"dedi

kafamı geri indirdim ve cevap vermedim

"-ben seni çağırmaya gelmiştim hoca gelecekmiş" dedi

kafamı hızla kaldırdım

"-bu kadar çabuk mu ? " dedim

"-abim öyle istedi"diyince tekrardan ağlamaya başlamıştım.

ben onunla nasıl evlenecektim ? onunla yaşanmazdı.

kapı şiddetle açılınca irkilerek geriye süründüm , onun geldiğini anlamıştım.

dibimde bitince korkuyla kafamı yere indirdim

"-abi kızı korkuttun"dedi kardeşi

"-çık sen havin !" dedi sert sesiyle , havin geriye doğru adımlayarak çıktı.

"-kalk ayağa !" dedi hareket etmedim.

bir anda iki kolumdan tutarak ayağa kaldırdı.

"-kalk dedim duymuyor musun ?!" dedi

gözlerimi kapattım geriye doğru kaçmaya çalıştım ama çok sıkı tutuyordu.

"-aç gözlerini !" dedi

o kadar çok bağırıyordu ki nefes alamıyordum.

"-aç dedim !" diye yüzüme doğru daha çok bağırınca açmak zorunda kaldım.

açtıktan sonra önce gözlerime bakakaldı , gözleri yavaşça yanağıma kaydı sonra tekrar gözlerime baktı.

"-aşağı inmeni söyledim neyi bekliyorsun ?" dedi

"-gelmek istemiyorum" dedim

"-sebep ?" dedi

"-istemiyorum , seninle evlenmek istemiyorum"dedim

"-sen mi karar veriyorsun buna ?!"diyerek sesini yine yükseltti.

"-evet"dedim

"-görücez şimdi kim karar veriyormuş"dedi ve kolumdan tuttu.

yürümeye başladı ve beni de peşinden sürüklüyordu.

"-dur , lütfen dur"dedim ama dinlemedi.

alt kata indik ve avludaki oturma odasına geçtik.

hoca oturmuş bekliyordu , yanına geçti beni oturttu ve kendide yanıma oturdu..

**

bitmişti.

Allah katında karısı olmuştum.

hocayı geçirdikten sonra yanıma geldi.

"-gördük kimin istediğinin olacağını değil mi ?" dedi

elleri cebinde alay ediyordu.

ayağa kalktım ve ağlamaya devam ettim.

"-senden nefret ediyorum"dedim yüzü eski sert haline döndü.

"-odaya çık !" dedi kapıdan çıkmak üzereyken

"-yarın düğün var"dedi

cevap vermeden odaya çıktım.

**

sabah uyandığımda davul sesleri geliyordu.

camdan baktığımda aşiretin toplanmış olduğunu ve kapıda oynadıklarını gördüm.

çok mu mutlu bir gündü ?

peki ben neden mutlu değildim ?

en çok benim mutlu olmam gerekmez miydi ?

kapı açıldığında arkamı döndüm.

bir hizmetli içeri girmişti.

"-hanımım berzan ağa giymeniz için gönderdi"dedi ve elindeki elbiseyi yatağa bıraktı , çıktıktan sonra yatağa oturdum.

elbiseye baktım , göğüs dekolteli beyaz ve dar bir elbiseydi.

bu ne biçim bir elbiseydi ?

düşünme gereği duymadan onunla muhattap olmamak için giydim.

saçlarım belime kadardı açık bıraktım ve tekrardan yatağa oturdum.

öyle dalmışken kapı açıldı ve havin içeri girdi.

"-yenge aşağı inmen gerekiyor"dedi başımı salladım ve birlikte aşağı indik.

kadınların olduğu odaya girince havin beni baş köşeye oturtmuştu.

kadınların konuşmaları kulağıma geliyordu.

"-güzelim kız heba olacak berzan ağanın elinde"

"-çokta güzelmiş nasıl oğluma istememişim"

"-bence birbirlerini bulmuşlar berzan yakışıklı gelinde pek güzel"

başımı yerden kaldırmadım , birkaç dakika sonra lavaboya gitmek için yerimden kalktım.

kadınların bakışlarından rahatsız olmuştum.

lavaboya girmek için kapıyı açmıştım ki o arada biride arkamdan girdi.

kapıyı kapattı ve kilitledi.

"-ne yapıyorsun sen !" dedim

ağzımı kapattı ve kapıyla arasında kaldım.

onu ittirmeye çalışırken

"-rahat dur !" dedi

bir kaç saniye sonra

"-ağzını açıcam bağırmayacaksın"dedi ve bıraktı.

"-ne yapıyorsun?"dedim tekrardan

"-bu ne ? dedi sorumu es geçerek

"- ne ne ?" dedim

"-üstünde ki ne ?" dedi

"-elbise "dedim

"- bu ne biçim elbise , göğüslerin meydanda"dedi

"ne diyorsun sen be , sen gönderdin bunu" dedim

"-ben mi gönderdim ?" dedi kaşlarını çatarak

"-evet kadın getirdi"dedim

gözlerini kapattı ve elini ensesine attı.

ağzının içinde bir şeyler geveledi ve tekrardan bana döndü.

"-tamam git çıkar şunu" dedi

"-olmaz çıktım bir kere"dedim

"-la havle , çıkar şunu "dedi

"-hayır" dedim ve arkamı dönüp ve kapıyı açtım.

çıkmak için adım atmıştım ki kapıyı tekrardan kapattı.

kulağıma doğru eğildiğini nefesinden anlayabiliyordum.

"-çıkar şunu yoksa akşam hiç iyi şeyler olmaz"dedi

hızla kapıyı açtım ve odaya gittim.

düzgün başka bir elbise bulduktan sonra üstümü değiştirdim.

tekrardan aşağı indim ve kadınların olduğu odaya girmek için adım attım tam o arada berzanı gördüm , yüzündeki kazanmış ifadeyle bana bakıyordu.

önüme döndüm ve odaya girdim.

**

nihayet düğün bitmişti ama bende bitmiştim.

nikah memuru gelip resmi nikahı da kıymıştı , artık gerçekten de karısıydım.

ayağa kalktım ve odaya gitmek için adım attım , berzanı görmemle olduğum yerde durdum.

ne olacaktı şimdi ?..

*

ilk bölüm sonuu..

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.