Evet, böylelikle o iki kişi ne pahasına olursa, olsun belirlenmiş bölgeye kıyafet ve parayla gitmeliydi. Kendilerini rehpere kanıtlamaları lazımdı. İçten-içe bu tohaf meydan okumayı sevmişlerdi. Ama şartlar zordu. Balıkçıları göl kıyısında görünce, gözlerinde umut ışını belirdi. Onlara yaklaştılar. Silahı Lukasa doğrultup:
-Hemen, üstünüzdeki paraları ve tekneyi bize teslim edin. Aksi halde ikinizi gebertip zorla alırız. Lukas:
-Kimsiniz? Neden böyle birşey yapıyorsunuz? Peng öne çıkarak:
-Biz iki fakir balıkçıyız. Üzerimizde para yok, lütfen bize acıyın. Adamlardan luyan:-Ne? Acımak mı? Ordan bakınca aptala mı benziyorum? Fakir adamlar senin gibi domuza benzemez.Adamlardan diğeri Xing:-Luyan, zamanını boşa harcama, işlerini bitir. Uzakta bir ev görüyorum. Gidip orayı da aramalıyız. Ailesinin tehlikede olduğunu öğrenen Lukas düşünmeden Luyanın üzerine atılıyor. Peng de Xinge saldırıyor. Lukas Luyanın silahını göle düşürmeyi başarıyor. Bir kaç dakikadan sonra kurşun sesi duyuluyor. Peng yere düşüyor. Xing:-Aptal, yalnızca bir silahımızın olduğunumu düşündün? Lukasa da ateş ediyor. Kurşun kalbine geldiyinden Lukas ölüyor. İkisi üzerlerini arıyor fakat bir kaç won dışında birşey bulamıyorlar. Luyan gülerek:-Aptal domuz haklıymış, bunlar fakirler. Xing:-Hadi, fazla oyalanma, tekneyi ileriye kadar taşıyıp saklayalım. Eve gidelim biran önce. Belki değerli bir kaç eşya buluruz.