Sabahın Erken saatinde Annem
-Deniz uyan.
-Anne sabah saat 07.00 daha okula gitmem için bir saat var.
-Ah kızım ah.Okulunda kargaşa çıkardığın için atıldın ya.bunun bedelini ödeyeceksin!
-Tamam anne çıkarmısın?
Kalkıp hazırlanmaya başlar.
-bu saatte okulmu olur ya.neyse gideyim artık.
Aşağı inip annesine
-Anne ben gidiyorum.
-Kahvaltını yap!
-Ha yok anne aç değilim.
-Sen bilirsin.
-Görüşürüz.
-görüşürüz
Servise binip okuluna gider.
-Güzel. Sınıfıma çıkayım artık.
Yürürken bir çocuğa çarpar.
-Önüne bak ayı.
Kafasını kaldırınca karşısında eşsiz bir yakısıklının kendisine baktığına görür
-Şey pardon.iyimisin?
-Evet iyiyim teşekkür ederim.
Diyip sınıfına çıkar.arkalardan bir sıraya oturur ve karşısında o çocuğun geldiğini görür.
-sen bu sınıftamısın?
Deniz
-Evet.
-sıra arkadaşıyız.galiba.neyse ben Alev sende Deniz olmalısın.
-Ee adımı nerden biliyorsun?
-orasını karıştırma.
Bir kız gelir ve denize
-Benimle gel.
Deniz
-Emirmi veriyorsun?
Alev.
-Kızı rahat bırak güneş ve defol.
Güneş.
-Önemli çabuk gel.
Deniz.
-Tamam be.
Lavaboya giderler ve güneş şöyle konusur
-Bak kızım ondan uzak dur.
-Hayırdır sana mı sorucam?
-Bak ben onun sevgilisiyim.
-Isetmiyorum konuşmanı .
-Hahhahahaha
-böyle yakışıklı bir çocuk sana nasıl bakmış anlamıyorum.
Diyi uzaklaşır.