Bir gün Fıstık ın çok kaşındığını gördüm ve babama söyledim. Kafesi kontrol ettik ve küçük, siyah, kıpır kıpır şeyler vardı. Bunlar bitti. Fıstık bitlenmişti. Babam ilk önce Fıstık ı çıkarıp balkonda kafesi yıkadı. Sonra Fıstık a bir bit ilacı damlattı. Bende onu izledim. İlacı boynuna damlatmak için Fıstık ı yakalamak biraz zor oldu. Ama biraz uğraştan sonra Fıstık ı yakaladık. Korkmuş bir şekilde bize bakarken damlayı damlatıp kafese geri koyduk. Bir kaç gün çıkarmadık ve ona dokunmadık. Biti bize atlayabilirdi. Ama neyse ki böyle bir şey olmadı. Bir kaç gün düzenli şekilde bit ilacı kullandıktan sonra Fıstık bitlerden kurtuldu ve kafesten özgürlükle çıktı.
Uçmayı özlemişti ve bizide. Bizde onu özlemiştik.
Bitlerden kurtulması uzun sürmüştü ama bitler gittikten sonra Fıstık la oyun oynayıp, topunu öpmesini ve onunla konuşmasını izleyebilmiştik.
Çok tatlıydı ve ben bitlerden kurtulduğu için mutluydum. O gün yatarken ona iyi geceler dedim ve yattım. Sabah kalktığımda Fıstık topunu öpüp ona Pikachu diyordu. Kahvaltımı yaptım ve Fıstık on suyunu değiştirdim. Yemi vardı, ama akıllı yemliğin alt kısmı kabukla doluydu. Onu çöpe boşalttım ve izin alıp Fıstık ı çıkardım. Bizimle oynadı ve yine topu olmadan çıkmadı. Çok tatlıydı...