Benim karanlık gökyüzüm

Karanlık gökyüzü bana bakıyordu o gece. sanki beni içine gömecekmiş gibi... O gün fark ettim; karanlığın arkasında aydınlığın olduğu bir dünya da varmış. Ama ben bundan habersiz bir şekilde karanlık gökyüzünü, geceyi izlemişim. meğer o karanlık gökyüzü benmişim. İçimde tuttuğum yaralarmış, beni aydınlıkken karartan... ****** Her şey o soğuk kış gecesinde olmuştu. Ansızın odamda kitabımı okurken bulmuştu beni kızıl alevler, ne kadar bağırsam da duymadı annem sesimi. Acaba iyi miydi annem?... Acaba dedim. Bu benim sonum mu?