Beni görünce hemen tanımıştı ve gözümden yaşlar döküldü hiç bilmediğim anılar gözümden döndü Anneme bana ve ablama neler neler yapıyordu
"Bir melek olacak kadar kötüyüm"
Dedim... Bana saldırdı
"SENİ PİSLİK VELET ASLA CADILIK ELFLİK HER ŞEY BİTTİ NESLİNİZ GİDECEK O MOR SAÇ LANETİNİ BİTİRECEĞİM"
dedi ve bana saldırdı ona vuramadım fırlatıyordu ve ablam yanımda değildi Annem ise birşeyler ile uğraşıyordu şoka uğramıştım
ağlıyordum hiç bir şey bilmiyordum ve gözlerim kapandı... Yaralanmıştım tam beni #ldürecekken...
O... Geldi...
Simsiyah saçları ve gözleri vardı insana benzemiyordu yakışıklıydı ve bana kılıcını göğsüme sapladı... simsiyah bir zehir aktı kalıcıydı... Sanırım
"S-sende kimsin... Zaten o babam denen adam beni #ldürüyor sen...
vücudumdan elektrikler çarpıyordu her an saldırmaya hazırdım o babam denen adam kaçmıştı o çocuk ise 15 yaşında gibiydi
" Sonzuza kadar yaşayacaksın birisi seni durdurana kadar-"
Kılıcımı göğsüne sapladım saldırdım
"Hey düşmanın olmak istemiyorum canın mı yanıyor küçük hanım~"
SENDE KİMSİN APTAL S!KTİR GİT
"İsmim Zavier ama kyuu'da diyebilirsin."
*Hmm... Kyuu derim...*
Kyuu:Saldırmamın nedeni durdurmaktı ele geçirme hissi... Ah... zaman azalıyor çabuk olsana ayrıca o adamın düşmanının oğluyum yani dostuz.
"dosttan fazlası olacağız yatağa atarsın beni gibi geliyor" diye mırıldandım.
"Hah. Büyük konuşuyorsun kaç yaşındasın"
*14...*
Kyuu:15.
Kyuu:yetenekli birine benziyorsun. Değerin var.
Aklımdan geçmişte yaşadığım her şey geçti yere yığıldım ağlıyordum sahte arkadaşlar herşey
Kyuu:Hey özür dilerim... Yaralarına bant olmak istiyorum...
Ve anlattım
"Benim buralarda hiç arkadaşım yoktur takılır mısın benimle?"
"Ayrıca onları cidden tanımıyorsun ki mektup ile gönderdiğin kişiler"
Biliyorum...