Selam benim ismim Ceren iki ismim var ama ikinci ismim kimliğimde geçmiyor yani herkes genelde bana Ceren derler ben zayıf bir kızım bu yüzden benle dalga geçiyorlar ve buna alıştım.Her zaman kendi kendime sorardım"Ben neden zayıfım?"ve bende bunun cevabını bilmiyorum.Okuldaki arkadaşlarımla aram çok iyi bazıları ile...neyse benim en iyi arkadaşım Zeynep hep bana şöyle derdi"Bence zayıf olmak güzel neden öyle düşünüyorsun?"derdi.Ben hep şu cevabı verirdim"Neler yaşadıklarımı bı bilsen..."derdim.Oda buna birşey söylemezdi.Hep aklıma duygusal şeyler gelirdi sırf babam 1. Sınıfta c ile ç yi karıştırdığım için bana vurduğu o gün bana travma oldu bildiğin herkes şakasına vurduğunda ben kafamı korurdum ve neden bu kadar korkak olduğumu sorarlardı bende hiç birşey demezdimve benim top korkum var bu yüzden voleybol oynayamıyorum ve bunu bile bile arkadaşlarım beden dersinde voleybol oynuyordu ben hep onları uzaktan izlerdim ama iyiki en iyi arkadaşlarım vardı...."Zeynep ve Rabia"onlar daima yanımdaydı.Her zaman onlarla takılırdım ama diğer sınıf arkadaşlarım bizi şikayet eder bizi aralarına katmıyor derlerdi ve bizde kendileri gelmiyor cevabını verirdik.Ve benim dönemlerim çok zor geçerdi her gün ağlardım yatakda öğretmen bile bana artık"Ağlak bebek gibi olma Ceren"derdi ve buna canım çok sıkılırdı annemde bu konuda şikayetçi ve bende ama dayanamıyorum bu duruma hep derdim keşke bende kilolu ve ağlak olmasam derdim.... Bu günlerde tembel olmaya başladım ve bunun herkes farkında çünkü bugünlerde fazla dışarı çıkıyorum günlük falan yazıyorum ağacın altında ve bunu abim okumuştu günlüğümü o gün çok mahçup olmuştum bana aşırı kızdı haklıydı tabii ben o günden beri herşeyi içimde tutuyorum herkese gülen yüzlü görünmeye çalışıyorum ve herkes ne kadar şanslısın her zaman gülüyorsun diyolar ama bilmedikleri şeyler var......
Her zaman tek oturmak istemişimdir psikolojimden dolayı ama hiç tek oturamadım hep öğretmen beni görmezden geldi
Hep başkalarıyla ilgilendi benimle değil bunu anneme söylemiyorum sırf başka okula girmeyeyim diye nedeni annem çalışıyor ve bize en yakın okul orası ben bikez ağzımı açıp öğretmenimden şikayetçi olmadım hep öğretmenimi haklı bulurdu ben ona karşı gelmedim hep aldırmazdım alışmıstım bu duruma benim fiziksel durumlarım kötü mesela durmadan yara çıkar bende ayağımda yara var 2 senedir ve annem durmadan krem sür Ceren sürsem tekrar aynı yara çıkıyir cildiye bile şaşırmıştı keşke bu hayatı yaşamasam herkes mutluyken ben bir boşlukta gibiydim en yakım arkadaşım şuan başkasıyla takılıyor işte benden sıkıldığının kanıtı tabii bende sıkıcı biriyim oda haklı benle kim arkadaş olsun ki? Hep kendi kendime resim çizerim arkadaşlarım çizimime hayran ama ben hiç memnun değilim kendimden hayatımdan sanki hiç doğmasaymışım