Benim hikayem

Malesef hikayem biraz dram verici bunu sadece empati kuranlar anlayabilir umarım okurken beğneceğiniz birşy olur başarılı ve profesyonel bir yazıcı olmadığımdan kelimeleri yalnış kullanmış olabilir bundan dolayı özür dilerim neyse hikayemde kısaca bahsedeyim size ben küçükken ortalama 5_6 yaşındayken babamla annem sürekli olarak kavga ediyorlardı ve en son annem kaçtı bizimle beraber o kaçış öbür kaçışlar göre çok farklı ve benim travmam haline geldi gitgide annemden nefret etmeye başladım ve annemde benden babamla senede 2 defa görüşebiliyordum ve ablam ablam la bi kuzende daha ii anlasıyorduk aslında kuzen olmamıza rağmen o beni kardeşi ben onu ablam olarak görüyordum ablamın annesi ablamı doğururken vefat etmiş ablam tek kalınca babannem ablamı evlatlık almış ablam babanneme Anne babannemin eşine dede babası başka bi kadınla evlenip başka bir şehire taşınmıştı çözmesi zor ama ablam a arkadaşı annesinin vefat ettiğini söylemişti ablam 2gün boyunca odasına kitlesini kendini ne yemek ne su yiyip içmişti tabi kolaymı q ben şuan annemde kalıyorum cehennemde yaşamaktan farksız ben babamda kalmayı istiyorum ama bu pek mümkün deil mhakeme açması gerekiyor babamın mahkeme kararında benimde fikirlerimi almak için sorguya çekicekler ama ben sessiz biriyim açıkçası tanımadığım kişilere biraz farklı yaklaşıyorum diyelim size bu hikayenin devamını anlatacağım kitapta herhangi gelip duygularımı teker teker dökeceğim bir kitaptan ibaret olacak bu yaşadıklarımı dökeceğim bir anı kitabıda olabilir bilemiyorum belki dahada çok şey yaşayacağım ben dış olarak güler yüzlü biri olmama rağmen içim kan ağlıyor ve bunu benden başka kimse bilmiyor henüz dert arkadaşım yok keşke olsa dertlerimi paylaşacağım kimse olmadığından hep içime atıyorum ata ata doluyorum taşıyorum ve kusuyorum kusmakta yetmiyor malesefki ...