Bölüm 2

İlay sabah yüksek bir 'PAT!' sesiyle uyandı. Artık kitap okumayı bırakıp sadece müzik dinleyerek uyukluyordu. Sesi duyunca telaşla fırladı yatağı yüksek olduğundan olsa gerek fırlamasıyla kendini Umay'ın yattığı yer yatağında bulması bir oldu. Umay uykulu uykulu gözlerini kırpıştırıp "N'oluyo yaa?" dedi. Ilay'dan bir cevap gelmeyince gözlüklerini takıp, "Ben ne olduğuna bakmaya gidiyorum." dedi kararlı bir sesle. İlay'da hemen "Bekle bende geliyorum." deyip bandanasıyla saclatini geriye attı. Ardından Umay'la beraber alt kata inmeye başladı. Aşağıdan kesik kesik köpek havlamaları duyunca ikisi birden "Tarçın!" diye bağırıp aşağı koştular. Umay köpeğinin yanına gidip "Oğlum ne oldu bakayım?" dedi tüylerini okşayarak. Ilay hafif öfkeli hafif alaylı bir sesle "Belli değil mi, senin çok uslu köpeğin Latte'nin tırmanma ağacını devirmiş." deyip yan dönmüş tırmanma ağacının yanında hüzünlü hüzünlü kuyruğunu sallayan kediyi kucağına alıp karnıyla yüzünün arasını kaşıdı. Sesleri duyan ev ahalisi saçları başları dağınık halde yanlarına geldiler. Çok da bir şey olmadığını görünce herkes derin bir nefes alıp tekrar odalarına çekildi. İlay salondaki bir koltuğa oturup Latte'yi severek her şeyin nasıl başladığını düşündü...