Sevgili günlük,
Bu gün okul çıkışı eve giderken ablamı gördüm,küçük bir kızım ben,bacaklarım çok kısa,Ablam çok hızlı yürüyordu,ona yetişemiyordum.
Biraz sonra nefes nefese kaldım,ablamın uzaklardan arkasına bakarken bir kaç kız geldi,(bilmiyorum,çok saçma giyinmişlerdi,belkide birisi erkekti)
Ablamı tutup dövdüler.
Ben baka kaldım.Ablamın öyle dövülmesi hiç hoşuma gitmedi.
Beni en çok sinerlendiren şey ise günlük,
Ablam orda kan içinde kalırken diğer okullular kahkaha atıyordu.
Keşke biraz daha büyük olsaydım,hepsine kızardım!!
Bence insanlar çok kötü günlük,hepsi birbirine benzemek istiyor,havalı olmaya çalışıyor.Saçma sapan küfür edip kelime kısaltıyorlar.Tembellik ediyorlar,iyilik yerine kötülügü seçiyorlar.Tek kendilerini düşünüyorlar.
Kendilerini bir şey zannediyorlar...
Eve gittiğimizde ablam yatağına uzandı ve ağladı.
Yaralı yerlerini temizledi.
Burnu kanamıştı,üstü kan olmuştu.
Bu akşam yemeğe gelmedi.Aç kaldı.Ama neyseki ben insan değilim günlük,ablama biraz yemek götürdüm.Gözlerime baktı ve teşekkür etti.
Acaba ablamı neden dövdüler?
Hiçbir varlık hak etmediği sürece dayak yememeli.