Julia çalan alarmla ayağa kalktı. Yataktan hiç kalkası yoktu bıkkınlıkla elini telefona attı. Saat görünce hızlıca ayağa kalktı öğlen olmuştu. Antrenmanı kaçırmıştı. Saçlarını karıştırdı iyi tarafı oradaki garip adamı görmeyecekti kötü tarafı Usta'nın çenesini çekmek zorundaydı. Oflayarak yataktan kalktı şükür ki dersini kaçırmamıştı.Hızlıca hazırlandı ve evden çıktı. Üniversite'ye doğru yürürken telefonuna baktı. Sunee yazmıştı sadece zaten başka yazanı da yoktu. Yaşadığı hayat neden bu kadar yorucu olmak zorundaydı ki belkide boyu yüzündendi belkide ilgi alanları da olabilirdi ama nedense hayatının sonuna kadar yalnız kalacağını hissediyordu. Adımlarını hızlandırdı ve telefonu çalmaya başladı. ''Harika bu kim?'' diye iç geçirdi. Telefonunun ekranını açtı. Bilinmeyen numara yazıyordu Julia şüphelendi ve açma kararı aldı. Ahizeden gelen ses tok bir erkek sesi idi.
''Arkandaki arayı görüyor musun bu alev rengi saçların yanmasını istemiyorsan o araya gelirdim Julia.''
''Hey sen ne diyorsun'' dedi Julia ama telefonun kapanma sesi duyuldu. Bahsettiği ara çok tenha bir yerdi. Kızıl saç demişti değil miydi bahsettiği kişi Sunee olmalıydı çevresinde tek tanıdığı kızıl saçlı Sunee idi
''LANET OLSUN!'' diye bağırdı. elindeki tek seçenek dövüş sanatlarıydı. Sunee kendini koruyamayacak kadar narin bir kızdı. Hızlıca arkasına döndü. ve ara sokağın başına geldi görünürde kimse yoktu ama ilerde bir dönemeç daha vardı temkinli bir şekilde ilerledi. Dönemece gelince durdu burnunu büzdü çünkü Sunee yerine iki erkek ve bir kızdan oluşan kendi yaşlarında insanlar gördü. Sarı saçlı erkek ''Balık oltaya düştü desenize.'' dedi gülerek. Kız da gülerek ''Tek arkadaşı Sunee olunca tabi ki düşer Jason'' dedi.
Julia sakin bir nefes aldı ve arkasını döndü. Sunee yok ise kavgaya da gerek yoktu tam dönemece geliyordu ki bir el saçını sertçe kavradı.
''Ukala kız nereye?'' dedi tok bir ses telefondaki çocuk buydu. Julia kendine hakim olmaya çalışıyordu. Çocuğun bileğini kavradı.
''Saçımı bırak bir kere uyaracağım.''
''Sert kızları severim güzelim belki af dilersin?'' dedi. Jula geriye doğru bir tekme attı. Tam tok sesli çocuğun karın bölgesine geldi ve çocuk iki büklüm yere düştü. İsmi Jason olan çocuk bir küfür savurdu. Julia saçlarını düzeltti ve yerdeki çocuğa baktı. ''Sana seni bir kere uyaracağımı söyledim'' dedi ve eğildi ''Sense af dilememi istedin.'' diye ekledi. Jason hareketlendi Julia gardını aldı. Tok sesli çocuk da toparlanıyordu ikisini indirebilirdi ama kız işin içine girerse sorun çıkardı. Jason bir yumruk savurdu. Julia yana kaçıp elini yakaladı ve hızlıca büküp karnına bir tekme geçirdi. O sırada da yerde yatan çocuk kalkmasın diye ayağının içi ile çocuğun sırtına bir tekme geçirdi. Çıkardığı sesten kalkamayacağını anladı. Jason sendeledi yüzünde belirgin bir nefret vardı. Julia saçlarını geri attı. ''Beni rahat bırak Sunee'de öyle.'' Köşeye oturmuş kıza baktı ve arkasını dönüp dönemece yürüdü ara sokaktan çıkarken burnuna keskin bir sigara kokusu geldi. Dayak yedikten bile sonra sigara içebiliyorlardı ya gerçekten acınası insanlardı. Ana yola gelince tam koşacaktı ki omzuna bir el değdi. Julia'nın kalbi deli gibi atmaya başladı. Öğretmenlerden biri mi görmüştü ama imkansızdı Üniversite'ye çok uzaktı. Direkt saldırıya geçmek yerine arkasına döndü vesadece geniş bir göğüs ile karşılaştı. Kafasını kaldırdı ve Carter'ı gördü içine bir rahatlama geldi.
''Ah selam Julia her şey yolunda mı?'' suratında zoraki bir gülüş vardı sanki yardımımı kabul et dermiş gibiydi. Julia da bu samimiyetsiz bir gülüş ile
''Hayır Carter sorun yok.'' dedi Carter elini omzundan çekti ve göz ucu ile ara sokağa baktı. Julia da oraya bakınca anladı dövdüğü çocuklar sokağın dönemecinde ona bakıyordu. Carter 1.88 boyunda yapılı bir çocuktu bulaşmaya elbette korkacaklardı. Julia Carter'a baktı yeşil gözleri nefret ile parlıyordu. '
''Carter bana üniversite kampüsüne kadar eşlik etmek ister misin?''
''Onur duyarım.'' dedi ve yürümeye başladılar ara sokağı geçtikten kısa bir süre sonra Julia rahatladı.
''Neden oradaki çocukları dövdün? Agresif birisi olduğunu biliyorum ama sokak arasındaki öğrencileri dövecek kadar olduğunu bilmiyordum.''
''Carter sana serseri gibi mi görünüyorum?''
''Hayır ama ne olduğunu anlatır mısın artık.''
''Beni onlar aradı Sunee'yi kaçırdıklarını sandım bende ara sokağa girdim tam gidecekken oradaki çocuklardan biri saçımı tuttu bende bırak dedim bırakmadı sonra olan oldu. Sence suç benim mi?''
''Pekala sadece kendini savunmuş olduğun için suç senin sayılmaz ama Sunee'nin kaçırıldığını düşünmen çok saçma.''dedi Carter gülerek. Julia içinden hak verdi. Bu kısa konuşma bile zamanı hızlandırmıştı. Çoktan üniversite kampüsüne gelmişlerdi. Karşıdan bir ses mutluluk ile bağırdı.
''Carter ve Jul sonunda geldiniz! Ders başlamak üzere hadisenize'' sesin sahibi Sunee idi her zamanki gibi enerjikti. Julia gülümsedi.
