1. Bölüm — İlk Karşılaşma
Lara o sabah alarmını üçüncü kez ertelediğinde, başına geleceklerden habersizdi.
Telefonu susturup gözlerini açtı.
“Of, yine geç kaldım.”
Yataktan fırlayıp üstünü değiştirdi. Sarı saçlarını hızlıca topladı, çantasını kaptığı gibi odadan çıktı.
“Lara, bir şeyler ye bari!”
“Geç kalıyorum anne!”
“Her sabah aynı şey!”
“Akşam yerim!”
Kapıyı kapatıp dışarı çıktı.
Hava soğuktu. Lara hızlı adımlarla durağa doğru ilerlerken telefonuna baktı. Otobüsün gelmesine sadece birkaç dakika kalmıştı.
Tam o sırada yanından hızla bir araba geçti.
Şlap!
Lara olduğu yerde kaldı.
Üzerine çamurlu su sıçramıştı.
“Yok artık…”
Araba birkaç metre ileride durdu.
Lara sinirle arkasından baktı.
“Tabii. Bir de durmadı…”
Birkaç saniye sonra araba geri geldi.
Kapı açıldı ve içinden bir çocuk indi.
“İyi misin?”
Lara ona inanamayarak baktı.
“İyi miyim?”
Çocuk üzerindeki çamura baktı.
“Şey… Biraz su sıçradı sadece.”
“Biraz mı?”
“Tamam, biraz fazla.”
Lara kollarını bağladı.
“Bence sen ‘biraz’ kelimesinin anlamını bilmiyorsun.”
Çocuk gülmemek için kendini tuttu.
“Bak, gerçekten istemeden oldu.”
“Evet, araba kendi kendine gaza bastı zaten.”
“Tamam, özür dilerim.”
Lara bir an sustu.
“Bu kadar mı?”
“Ne kadar özür dilemem gerekiyor?”
“Bilmiyorum. En azından gerçekten pişmanmış gibi görünsen fena olmazdı.”
Çocuk başını iki yana salladı.
“Sabah sabah kavga etmek istemiyorum.”
“Ben de seninle kavga etmek istemiyorum. Ama önce üstümü batırmasaydın.”
“Tamam. Haklısın.”
Lara beklemediği bu cevap karşısında kısa bir süre sustu.
“Cidden mi?”
“Cidden.”
“İyi.”
Çocuk arabaya doğru döndü.
Lara arkasından seslendi:
“Bir dakika.”
Çocuk dönüp baktı.
“Ne?”
“Bir daha beni görürsen arabayla üzerimden geçme.”
Çocuk bu kez güldü.
“Söz veremem.”
Lara gözlerini devirdi.
“Harika. Tam da ihtiyacım olan şey.”
Çocuk arabasına bindi ve uzaklaştı.
Lara arkasından bakarken kendi kendine söylendi:
“Ne kadar sinir bozucu biri…”
Telefonu yeniden çaldı.
Otobüs gelmişti.
Lara durağa doğru koşarken o çocuğun yüzünü bir daha görmeyeceğini düşünüyordu.
Yanılıyordu.
Çünkü birkaç saat sonra okulun koridorunda karşısına çıkacaktı.
Ve bu kez kaçıp kurtulması o kadar kolay olmayacaktı.