O sabah Dia yatağından zorlanarak kalktı dün gece kuşları kovalamak ona ağır gelmişti. Sırtındaki bir iki kemiğin sonradan oturma sesine kıkırdadı. Bembeyaz saçları siyah gözleriyle bir zıtlık oluştursa da gülümsemesi yüzününğ dengeliyordu. Kapısını aralayıp büyük odaya girdi. Kimse yoktu.
Herkesin ekim festivaline gittiğini düşündü. Ayakkabılarını giydi. Bileziğini taktı. Alnındaki sembolü artık aynaya bakmadan yüzüne çizebiliyordu. Mavi boya kabına parmağını bandırdı gözlerini kapattı ve sembolü tamamladı. Kendini ağaçtan sıyırıp yere atladı. Karl'ın düşünceli bir şekilde kendine doğru yürüdüğüni farketti.