Ben; herkes arasında dışlanan, akran zorbalığı yaşayan, yalnızca kitaplara aşık, hiç aşkı tatmamış, tek aşkı kitap karakterleri, insanların gözlerinde oldukça zayıf görünen ve daha bunun gibi birçok kelimeyi taşıyan kız Masal YILMAZ..
Ben Masal, 16 yaşındayım, lise 3. Sınıf öğrencisi olmanın yanı seneye sınava girecek stresimin olmasının yanında akran zorbalığına da maruz kalan bir kızım
En son ilkokul 3. Sınıftayken mavi bir elbise şeklinde okul formamız vardı yaka kısmında da örgü.. en son o zaman birileri ile iletişime geçmiştim, o gün ilk defa bir sınıf arkadaşımın yanına gidip 'aa elbisen ne güzelmiş' demiştim.
O zaman bile çok nadir bir elbise giyen bir kız olduğum için yine giymek istemiştim ki bunun sonucunda annem ile babam da almamıştı yani ben ne yapayım pantolonla rahatsam..
Fakat sınıftaki kızlar elbise giymeden yanımıza gelemezsin demişti, bende ağlayıp eve gitmek istemiştim ve o yaşlarda ilk nefret ettiğim şey okula gitmek olmuştu.
Gelelim şimdi ki zamanaaa, şimdi ise 16 yaşında olmama rağmen hala tek bir arkadaş çevrem yok neden mi?
Sevilmiyorum..
Gerçi haklılar kim sever ki beni..?
İşte bu benim hikayem; dışlanma, sevilmeme hikayem..
Kim istemez ki birileri tarafından sevgi şefkat görelim..?
Sen istemez misin?
Ben isterim valla, ama kalbim kırılmadan ve kimsenin çıkarları olmadan bir sevgi isterim, karşılıklı sevgi..
Hepinize tekrardan merhabalar..🙋🏻♀️
Lütfen aşağıdaki minik yıldıza basıp yorum yapmayı unutmayın 🌼
Sizleri seviyorum ❤️💞
Bana demek istediklerinizi buraya alayım→→→
