İçeriğe geç

Bende insanım

Bölüm 1 · 1 dk okuma

Bende insanım

Bölüm 1

hayatım..

Ben Melinda

Söze nasıl başlasam bilemiyorum ben lise sona giden zorla istemediğim bölümü sectiren her türlü baskıya maruz kalan her türlü aşşalanmaya maruz kalan biriyim aslında cıvıl cıvıl bir hayatı olan biriydim yani okuldakiler öyle zannediyor hatta bazen ya bu ne enerji bi dur kız diyorlar ama bilmiyorlar ki ben üzüntümü böyle çıkartıyorum ya yaz bitmez en azından şimdilik bitmez .....

Annem Bi anda çığlık atmaya başladı yataktan sıçradım telaşla hemen odaya gittim. Anneme hicbirsey olmamış

-Ne oldu anne neden bağırdın?

-Aaaa şükür uyandın bağırmasam hiç uyanacağın yok bir işe yaramıyorsun bari şu bulaşıkları yıkama boş kalma

Tamam anne. Dediği laftan sonra ağlaya ağlaya yıkadım ama onunla bitmez sonra evi silip süpürdüm , camları ve balkonlara yıkadım , ütü yaptım üstüne de akşam yemeği tam oturdum derken Babam seslendi ;

-efendim bb baba

- annemden kalan bu çerçeveyi sen mi kırdın

Kardeşimle o ara bakıştık gözleri dolmuştu sonra babama döndüm ve evet dedim evet dememle sarsılmam bir oldu

ve sonra yanağımda bir sızı hissettim yere düştüm durmadı tekmeler tekmeler saymakla bitmiyordu en sonunda annem yeter dedi bi an sevindim annem beni koru diye ama meğersem derdi başkaymış

-dur Mahmut biraz daha vurursan birşey olacak sonra al başına belayı

Babamda dinledi durdu ben koşarak odama koştum

arkamdan kız kardeşim geldi ağlayarak ablacım çok özür dilerim benim yüzümden oldu ben kırdım ... birsey diyemeden sadece sarıldım 10 dakika sonra annem geldi.

Benim meleğim nerdeymis bakalım helinim neredesin hah burdaymış gel kızım yaklaşma ona mikrop kaparsın

Mikrop mu ? Ben annemin gözünde mikropmusum birde ona ağladım en son saate baktığımda 05.45di ondan sonra dalmışım.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.