Nerede kalmıştım?
Ruhumu nerede bırakmıştım?
Bu sorunun cevabını önceden olsa muhtemelen bulamazdım.
Ama şimdi kendimden emin bir şekilde hiç düşünmeden cevap verebiliyorum.
Bana hayatımda asla unutamayacağım kötülükleri yapan insanlarda bırakmıştım ruhumu.
Öyle kötülükler yapmışlardı ki kendi kötü özelliklerini banada bulaştırmaya çalışırken bende iyi olarak kalan tek şeyide elimden almışlardı.
Evet yanlış anlamdınız "ruhumu"elimden almışlardı.
Öyle yalanlar söylediler ki kendileri bile bu yalanların etkisinde kaldı.
Hayatlarının bir parçasıymışcasına yalan söylediler.
Gerçi benimkide iş değil.
Zaten yalan onların hayatının bir parçası zaten.
At gözlüğü takmış gibi devam ettiler hayatlarına.
Hiçbir yaptıklarını görmediler.
Mesela aslında benim onların tüm yalanlarından haberdar olduğumu.
Ama biriktirdiğimiz anılar hatırına sesimi çıkarmadığımı.
İlk başlarda hiçbir şey farketmedim.
Sonradan anladım,aslında tüm hayatlarının yalnızca yalandan ibaret olduğunu.
Canımı yakmadı değil.
Ama ben her seferinde sanki hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya ve onunla arkadaşlık etmeye devam ettim.
Kabul ediyorum o zamanlar hala akıllanmamış ve fazlasıyla salaktım.
Ama bu olaylar tabiki böyle devam etmedi.
Elbette değiştim,değiştikçe güçlendim,güçlendikçe kendime olan güvenim arttı.
Ve o an dedim ki artık hep alttan alan kişi ben olmayacağım.
Ezilen taraf hep ben olmayacağım.
Yani tam anlamıyla resti çekmiştim.
Kırmızı çizgiyi çoktan aşmıştı artık.
Herkesin ortasında onun gerçek yüzünün aslında hiç göründüğü gibi olmadığını ve o kızın güvenilecek bir tarafı olmadığını söyledim.
Birçok yalanını ortaya döktüm.
Ama hala akıllanmayıp daha doğrusu onun gerçek yüzünü farkedemeyip onunla arkadaşlık kuran insanlar var.
Ama artık onlarlada konuşmuyorum.
Çünkü onlarıda kendisine benzetti.
Aralarından birisi ne zaman işi düşerse o zaman yada diğer arkadaşları onu dışladığı zaman yanlarına geliyor.
Ama hala onu yanlarında tutup kalbini karartmaya devam ediyorlar.
Bir sonraki bölüm;15.06.2023'de
