Kaldırımın ortasında durmuş yere bakıyordum. Allah bilir kaç saat ya da dakika orda durdum. Aklım başıma azda olsa geldiğinde kendimi en yakın daki banka attım. Sanırım uyuya kalmışım. Uyuya kalmış olma ihtimalim çok olası çünkü gece boyu abimle geçirdiğimiz anılar, onun başka şehre gidişi ve onu kanlar görmem zihnimde dönüp duruyodu .Bir kaç dakikalık uykular uyuyabildiğimde de abimin o son sözlerinin olduğu anlar beliriyordu kafamda ve zorla uyuduğum uykumdan uyanıyordum .Kısa uykunun ardından şimdi napacağımı düşünmeye başladım. O adamı nasıl bulucaktım?Abim ne anlatmak istemişti? Peki şuan ne yapacaktım? Sondaki sorunum üzerine kafa yormanın şuan için daha mantıklı olduğununa karar verdim. İnternetteki ev arkadaşı ilanlarına baktım kendime uygun olan ilandaki numarayı aradım. Ev arkadaşım olcak şahs şuan gelebileceğimi kiranın ekimin başımda dömdencegʻini söyledi. O zamana kadar iş bulup kirayı çıkartırdım herhalde. Adresini verdiği eve doğru yol aldım. Binanin önüne geldim.Griye boyanmış duvarlarının bazı yerlerinin boyaları kalkmışdı ama hoş bir görüntüsü vardı .No:23 'e geldiğimde zile bastım. 2.kez basacağım sırada kapı aralandı 180 boylarında hemen hemen benimle yaşıt ,sarı saçlı biri açtı kapıyı "Selam, senin ev için arayan olmalısın geç içeri."dedi .Ardından kapının eşiğinden çekilip benim geçmeme izinverdi. Bana evi gezdirdi. Ev temizdi iyiydi değilse de umurumda değildi. Bir banyo bir mutfak bir salon ve iki odadan oluşuyordu. Abimle yaşadığımız eve benziyordu. Ev hakkında konuştuk."Adin ne kendinden bahseder misin?"Diye sordu "İlker 18 yaşındayım ve çok yorgunum "dedim. Ev arkadaşıma son da söylediğim çok komik gelmiş olmalı ki uzunca bir kahkaha attı . "Ben Atakan bende seninle yaşıtım ." Diyerek tanışma faslını sonlandırdı. "Tanıştığımıza göre sana odanı göstereyim " dedi. Ve beni kapısında ınception posteri olan bi odaya götürdü. "Evet burası senin odan. Ben çıkıyorum sen dinlen yardım lazım olursa Eşyalarını yerleştirmekte falan seslenmen yeter " dedi ve odamla beni yanlız bıraktı.Odaya göz atıtım bir yatak,masa ve dolap vardı. Yatağa yatıp biraz dinlendim.
17.05.2022
"Bak burası senin mahallen değil o yüzden eskiden kalma alışkanlıklarını unut " "Anne ben yapmadım "dedim belki bana inanır diye. Abim bulunduğumuz koridorda belirdi. Annem onu görünce "Sen onunla hala görüşüyor musun? "dedi. "Evet o benim abim " "Hayır o senin abin değil, senin abin de kardeşinde bizim evimiz de o evde kalanlar senin ailen değil " ded.i Sanki sözleri bir şeyi deştirebilecek gibi. Üstüme atılan iftirayı reddedmemim bir boka yaramadığını fark ettiğimden daha fazla diretmedim .Sonuçta en pis işlere bulaşan bendim. Bu durumda günah keçisi ben oluyordum." Evet o saati ben çaldım "dedim . Annem de beni kurtarmak için benim okulumdan bir çocuğa para vererek suçumu kendi üstüne aldırdı böylece benim sicilim temiz kaldı.