Merhabalar merak ediyormusun¿ Arkadaşım yanı kardeşimle neler neler yaptığımı gelın sizede anlatayım. Yıl 2014'dü dışarda dolanıyorduk. Arkamıza bakmayı hiç düşünmeden dışarı çıktık saat 5idi . Yolda yürürken bir adam gördük bizi takip edıyordu, biz hızlıca yürümeye başladık. Adam hayla peşımızden geliyordu. Allah'tan çantamıza bir kaç yiyecek ile sopa koymuştuk her ne olursa diye. Arkadaşım bana seslendi 'ee nereye gitmeyi planlıyoruz dostum "bende " bilmiyorum senın bildiğin yer varmı" dedim oda "var" dedi bende "hadi ozaman gidelım" dedim gidiyorduk ama ben bir yer bilmiyordum sâdece ona uymuştum. Saat 11idi.Issız ve kimsenin bulunmadığı yere gelmiştik ama polis arabasının siren sesleri yankılanıyordu şehirde, etraf sessiz ikimizinde ailesi ikimizide istemediği için bizde kendımız yaşamaya karar vermiştik. Ben korkuyordum tamam fazla güveniyordum ama bi yandan nolucak diye düşünüyordum. Fazla uzatmadan sadete geleyım. Arkadaşımla biraz dertleşmiştik, geri saklandığımız yerden elimizdeki hoparlörü açıp dışarda dans ettik ama yıne karanlık vardı ve kimse yoktu ortada. İkimizde birbirimizden beterdik onun hasmı hasmımdı düşmanı benımde düşmanımdı. İkimizinde yaşamları birbirimizle benzıyordu. Kardeşim dedim kardeşim kelımesi öyle güzeldi ki ben kendı kardeşlerime bile hiç bir zaman fazla kardeşim diyemedim aile sevgisi fazla görmedim, görmedik. Neyse fazla uzatmayalım polis sireni geliyor dedim ya meğerse o sirenler dışardaki birsürü hırsızlar için çalıyormuş bunu öğrendığımdd dedim ki "napıcaz nereye gıdıcez " kardeşim dedıkı "relax olucaksın akışına bırak"bende " tamam" dedim ona olan güvenım sonsuzdu.Biz birbirimizle daha iyiydik öyle öyle derken 2 yıl geçti acaba ailemiz bizi gerçekten hiç sevmedilermi? Ben okadar kötü bir kızmıydım yıne günler böyle geçti ben hastalanmaya başladim. İkimizinde hali yoktu benim neşe kaynağım kardeşimdi. Yıne böyle geçti zamanlar, aylar, yıllar, polisler yanımıza geldi anne ve babamızın bizi merak ettiğini ve bulmaya çalıştıklarını söyledi ben gülme krizine girdim. Onca yıl yoktular şimdimi akıllarına geldik. Eğer onlarsa ben kardeşimden ayrılıcam. Ondan ayrılırsam nasıl hissetceğımı bilmiyorum. Karakola gittik o annemdi. "Neden geldın" dedim "senı özledim "dedi hahaha beni özlemiş bunca yıl nerdeydi. Arkadaşım yanı kardeşime doyarak sarıldım onunla günün sonunda yıne denk geleceğimizi çok iyi biliyordum. Eve geldik morelım bozuldu, bayılıp duruyordum benı geri hastaneye yatırdılar. Psikolojim bozulmış pff, iki gün sonrası kapıdan biri "KARDEŞİM" diye seslendi evvet tek o kardeşimdi. Biliyordum onunla karşılaşacağımızı, çünki ikimizinde yaşamları uğruna savaştık onla birdik, öylece yaşamımızı devam ettirdik iyiki onunla tanışmıştım beni nerde bulacağını biliyordu çünkü (okuduğun için sağol ) .
