DÜŞÜŞ
Biz öyleydik hep öyle de kalıcaktık. Kaydırağın merdivenlerini yavaş yavaş çıkıp zirveye ulaşacaktık . Fakat bazı şeyleri hesaba katmadık da kaydıraktan hızla bşr düşüş yaşadık ,Fizik kurallarındaki gibi. Çıktıkça düştük ama bir gün yorulucaktık ve o merdivenleri çıkamiyacaktık.
Mutfak kapısını açtğımızda şok içinde şok.
- Duman savaşa gidiyormuş gibi . Koları sıvanık damarı patlamışçasına beligin elinde bir beyzbol sopası kalınlığında bir sopa
- Deniz Yavuza bir şey olucak derdinde ağliyacak halde.
- Ben ise kime ne olucaksa olsun yeterki katili bulalım havasındaydım.
Kapı açıldı.
Karşımızda Yavuz kulaklıkşarını takmış. Yere düşüp kırılmış bir cam bardığın kırıntılarını temizliyordu. Kapıyı açtığımızda kormuş bir şekilde bize bakıyordu . Kulaklıklarımı çıkardı ve bize:
— ne oldu bu haliniz ne?
Deyince hepimiz çok sinirlenmiştik . Duman elindeki sopayı yere bırakıp.
— Oğlum ya s*krir et şu kulaklıkları cam kırıldı sen de yanımızda olmayınca seslendik duymayınca katil geldi zannettik.
+ Özür dilerim abi ya hiç böyle olucağını düşünmemiştim.
Ben girdim söze
” Tamam sakin olay yoksa birlikte kalalım hem böyleliklede kaybolmamış oluruz. “ dedim . Fakat duman Yavuza duyduğu siniri benden çıkarırcasına. “ Sen istiyorsan olmayan birlikteliğimizle kalabilirsin . Ama ben burada boş boş insanları inceleymem” dedi. Ancak ben bana bağıracak ben ona hiçbir şey yapmiyacam değilmi olurmu hiç benim adım Peydaysa lafı ağızomdan çıkaracaktım.
“ Bana sinirle bağıramassın Anladınn? Senin karşında oyuncak durmuyor koskoca ben duruyorum. Anladınn?” dedim ama demez olaydım .
“ Tama peydacım anladım ama gerçekten dışarı çıkmadan araştırma yapmamız gerek hem de şu notla ilgili.”
“ Neden dışarı çıkmıyoruz ?”dedim . Yavuz benim kulağıma fısıldadı. “ Peyda boşver Şu an Duman çok sinirli kalbini kırabilir. “ be se bunu umuramadım “ dışarıda bir katil var ve katilden kötüsü yanımda senin gibi bir ötlek var!”
“ Demek ötlek ha? Size iyi ötmeler ozaman!”
”Peyda nereye gidiyorsun” Dedi Deniz. “ Görüşürüz yada her neyse işte dediğim anda kapıya varmıştım ve sadece Dumanın sesini duydum.” S*krir git burdan zaten sana ihtiyacımız yok!”
Ağlıyordum ama neden ?
Daracık sokaklardan gidiyordum ama neden?
Biz bir birliktik nasıl böyle olduk?
Şu an şunu anldık ki biz kaydıraktan yavaşça çıkıyorduk Bazı şeyleri hesaba katmayıp hızla kaydıraktan kayarak düşüyorduk ama şunun farkına olarak davranmalıydık ki hiçbir şey sonsuz değil biz de bir zaman yorulacak ve o merdivenleri çıkamayacak hale gelicektik...
DEVAM EDECEK...
