Üniversite'ye geçeli 2 yıl olmuştu bile bazı arkadaşlarımla aynı sınıftaydım,geniş bir çevrem vardı lise hayatım gibi sadece derslerime odaklıydim tabikide arkadaşlarımla yine buluşuyordum tenefüzte ve öğle arasında onlarla takılıyordum hayata tutunmuştum onlar sayesinde. İçimden iyiki varsınız dedim,bu duygu beni üzüntüye ve mutluluğa çarpıştırıyordu. Onlarla olduğum her an benim için cennetin kapisindan geçmek kadar değerliydi. Ve o yıl gelmişti artık ben ve arkadaşlarım mezun oluyorduk kimimiz ağladı kimimiz mizahi ile şaka yapıp son kez güldürdü. Onları görememek gibi şeçenek yoktu sadece ortamı ozliyecektim.. ileriki zamanlarımda elimde artık bir mesleğim vardı ve evim vardı kendimi gećinecekten daha çok para kazanıyordum. İlişkim yoktu ama olmasını çok isterdim. Bir dakika.. jade... O hala aklımdaydı ama onunla artık iletişim bile zor olurdu çünkü her ne kadar düsünsemde onu istemiyordum. Herneyse hayatıma düzenli bir şekilde devam etmem gerekiyordu.
(NOT: bu bölüm biraz kısa olduğunda özür dilerim! Eğer bölümler birbirinde bağımsızsa yorumlarda belirtin çünkü ilk deneyimim kami'de. Böylece hem desteklerinizden hemde tavsiyelerinizden ilham alıp daha çok hikaye ve roman yazmaya çalışacağım eğer istediğiniz ama yazmayan yazarlar varsa istediğiniz hikayeleri bana yazabilirsiniz! Elimden geleni yapmaya çalışacağım final bölüme geçebilirsiniz!)