Sürekli psikoloğa gittiğimi önceki bölümde söylemiştim.Çok iyi anlaştığiım bir psikoloğum var. O bana hep ilham verir.Başımı okşar,sarılır. O benim annem sayılır. Geçen gün gittiğimde bana ilk önce:
-kendini nasıl hissediyorsun canım
-Okuldakiler...Yine bana zorbalık yapıyorlar.Tek suçum hasta olmammı. Günahımmı var
-Seni anlıyorum tatlım...küçükken banada çok zorbalık yaparlardı.Onlara derdini anlatmaya çalıştınmı?
-1..2…3...4...5...6...7...8 dahada var say say bitmez.Neyse umursamıyacağım.
-Sana bir tercihim var.Onlara karşı savunmasız olmamak için Karete , Taekwond, Boks gibi savunma sporu yapabilirsin.
Bu hiç aklıma gelmemişti.Hastaneden çıkar çıkmaz spor salonuna gittim.Boksa yazıldım ertesi gün ilk kurs günümdü.Antrenörlerden beni ayrı olarak çalıştırdı.Anlaşılıyorki derdimi biliyor.Boks torbasına okuldaki zorbaları dövüyor gibi vurmaya başladım.Günleeer geçti aylar geçti.Çok güçlenmiştim.Okul günü zorbalar geldi.Bana:
-Hey!Ezik.
-Ne var yine ya
-Bizimle ya falan diye konuşma.
-Niye ne yaparsın
-Sen şimdi görürsün.(vurmaya başlar)
Erkek olduğu için fırsat bilip özel yerine tekme attım çat diye bir ses gelince kaçtım.Disiplin yemek istemiyordum.Ertesi gün çocuğun annesi beni çıkışta sıkıştırıp tehdit etti.Bana elini kaldırınca elini aniden tuttum ve Yumruk attım.Henen eve kaçtım.
