Sibel hanım:Yemek yiyecek misin Anıl?
Anıl:Ben dayak yedim o bana ömrüm boyunca Yeter!
Ümit bey:kes sesini !! Sibel ben gidiyorum,sana sorun çıkarırsa ararsın ben hallederim!
(Anıl ağlayarak odasına gider.Nedeeeeen beni öldürmek yerine sürekli yaptıkları eziyetlerle ölümden beter ediyorlar ! Dedi içinden.O sırada televizyondaki "Deli tımarhanede öldü "haberini gördü. Ve belki belkii bende oraya gitsem buradan kurtulurum hatta orada ölsem bu kadar acı çekmeme gerek kalmaz,dedi.Ama bunun için deli olması gerekiyordu.Ailesinden gördüğü şiddet ona yeterdi belkide ama o acı çekmeden ölecekti yani drli rolü yaparak bu cehennemden kurtulabilirdi, diğer seçenekde aslında cehennem sayılırdı ama hissetmediği acıların olduğu bir cehennem ..
Önce annesini inandırmalıydı deli olduğuna o yüzden annesinin yanına gitti .
Anıl:anne ben deli değilim
Sibel Hanım: biliyorum zaten
Anıl:Annnneee ben deli değilim,ben deli değilim
Sibel Hanım:Sana biliyorum dedim ya kes sesini yoksa deli ederim
(Anıl birden tabakları yere fırlatıp kırar ve bağırmaya başlar, anne ben deli değilim der, annesi korkar ve babasını arar ve babası gelir.
Ümit bey: ne oluyor lan !!!daha sabah vurmadın mı Ben seni? ne cüretle beni işimden alıkoyarsın.
Anıl: Ben deli değilim ben deli değilim ben
Ümit bey: biliyorum asıl deli benim ve sana öyle büyük bir delilik yapıcağım ki ölmek istiyeceksin!
(Anıl eline tezgahtan bir bıçak alır ve )
Uzak durun yoksa bu gördüğünüz bıçağı bir yerinize saplarım anladınız mı!!!
Ümit bey: adamsan sapla!
Anıl:Haaahhhha sen istedin !(der ve kendi karnına saplar)
