Ben Değerliyim, Peki Ya Sen?

   Zaman, çok değerli bir kavramdır. Gerçekten çok değerli, değil mi? Kimimiz zamanı geriye almak ister, yaşanılan olumsuz durumları düzeltmek için. Kimimiz zamanı geriye almak ister, geçmişte yaşanılan o güzel günleri tekrar yaşamak, hissetmek için. Kimimiz ise içinde bulunduğumuz zaman diliminden kurtulmak için geriye dönerek hep orada kalmak ister. İşte bütün bunlar ve bu gibi durumlardan dolayı kendimizi değersiz hale getiriyoruz, değersizleştiriyoruz ya da bütün bu gelişmelerin sorumlusu kendimizmişiz gibi kendimizi suçluyoruz. Ailemizle tartışınca, arkadaşlarımızla tartışınca, yabancılarla tartışınca veya işlerle ilgili, okul/derslerle ilgili, geçim sıkıntısı vb. durumlardan dolayı kendimizi hep suçluyoruz, kendimizi değersiz hissediyoruz. Sürekli olarak “Ben böyle yapmasaydım, kavga etmezdik. Şöyle yapmasaydım tartışmazdık, küsmezdik. Başarılı bir kişi olsaydım, derslerin her birinden başarıyla geçerdim. Başarılı olsaydım; iyi bir iş adamı, iyi bir iş kadını ya da iyi bir mesleğim olurdu. Ben emek veren biri olsaydım, evimde geçim sıkıntısı olmazdı. Ben bu dünyada yaşamayı hak etmiyorum, zaten kimse beni sevmiyor. Zaten ben iyi biri olsaydım, hep mutlu olurdum ya da etrafımdaki sorunlar olmazdı. Her şeyin sorumlusu benim, sadece ben.” İşte saydığım bütün bu olumsuz düşünceler ve daha fazlası, hepimizi dünyanın en uç derinliklerine götürmüş ve orada kilitlemiş durumda. O kapı açılmadığı sürece o düşünce mekânı, bizleri farkında olmadan gerek psikolojik gerekse fizyolojik olarak kötü etkileyecek ve bu durum ilerleyen süreçlerde can yakacaktır. Yapılması gereken en önemli şey, o kapının kilidini açmaktır. O kilidin anahtarları ise sizsiniz. Ancak anahtarlar sizde olmasına rağmen yanlış anahtarlarla kapıyı açmaya çalıştığınız için oradan çıkamıyorsunuz. Böylece etrafı olumsuz ifadelerle, düşüncelerle kaplı olan derin bir yerde insan mutlu olamaz, kendini değersiz hisseder. O derinliklerden kurtulmanın yolu, dünyada olan her şeyin sorumlusunun sen olmadığını anlamanın tek çaresi, sensin. Evet, boş yere kendini üzdüğünü fark etmek yine sana kalmış durumda. Ancak, sen kendini değersizlik duygusundan kurtarabilirsin. Zaman akmaya devam ediyor, bu zamanı iyi değerlendirmek senin ellerinde. Nasıl ki kendini değersiz hissediyorsan, boş yere bu kadar fazla düşünerek kendini değersiz hissediyorsan; bu sorunun ilacı yine sensin. Yazmış olduğum eserde, “kendini farklı duygular içerisinde gören bir kişi, yaşadığı bütün olumsuzluklar karşısında önce farklı hareket edip daha sonra daha farklı tutumlar sergileyerek hayatının değiştiğini gören ve fark eden bir karakter” anlatılmaktadır. Sevgili okuyucum, inşallah bu eseri okuduktan sonra kendine hak ettiğin değeri verip vermediğinin farkına varacaksın. Unutma! Güzel bakan güzel görür. Güzel gören güzel düşünür. Güzel düşünen güzel hareket etmeye ve etrafımızda olan güzellikleri fark etmeye başlar. Böylece güzel yaşamak için nedenler bulur. İşte senin de yapman gereken görev budur. Eserdeki karakter bu vb. durumlarla karşı karşıya kalacaktır. Sonunda neler olacak, okuyunca göreceksiniz. Umarım sizlere faydam dokunur, nice güzellikler sizlerle olsun. Keyifli okumalar diliyorum, kendini sev ve gülümse. Böylece hayattaki güzelliklerin farkına varmaya başlayacaksın, inşallah.