O zamanlar sevdiğim çocuğun isminde q olsun Berfin q ya asıkmıs falan diye heryerde dedikodum donuyo ama öyle birşey yok yani şöyle eskiden olan olayı anlatmıstım ama sanki şuan oluyomus gibi konuşuyodu herkes.Ben tabi q'nun yüzüne bakamıyorum utanıyorum falan.Ben aynı zamanda Z ilede aradaşlığımı hala sürdürüyordum çünki ona borçlu gibi hissediyordum. Kimse benle Arkadaş olmazken o benle arkadaş olduğu için sanki ona borçluymus gibi hissediyordum.Tabi insanlar bunu yanlızlıktan korktuğum için,yanlız kalmamak için yaptığımı düşünüyolardı ama öyle birşey yoktu çünki zaten eskiden yanlızlïğïn dibini yaşamış biriydim yanlızlığa alışkın olduğum için bundan korkmuyordum.Tabi insanlara ne anlatırsın ne anlarlar orası değişik.bütün bu olaylar üst üste gelince tabiki ben daha kötü olmaya başladım x'in gidişi,dedikodularımın çıkması,güvendiğim bir kişinin arkamdan bıcaklaması,yanlızlık,birşeylere zorunlu hissetmek,intihar düşünceleri şuan burdan bakınca ben bunlara eskiden nasıl katlanmısım diye düşünüyorum.
3.BÖLÜMM--------->>