Belki dönersin diye

Şiirimi kendi içimden gelerek yazdım. O gittiğin günü dün gibi hatırlıyorum Aklımdan çıkmıyor hasretim ve özlemim günden Güne artıyor ama kendimi dizginlemek zorundayım Ama dayanmaya çalışıyorum gücüm yetmiyor Bir gün bile beklemek içimi yakıyor geçiyor Kül oldu kalbim artık üstüne üfle'de bitsin Bu acım belki sevseydin dayanabilir seni Sevmeyi deneyebilir'dim seni severdim Belki dönersin diye o kalbime geçen kapıyı Aralamıştım ama sen dönmedin kalbim Havada uçan martının elindeki simit gibi Şuan havada kül oldu gitti seni özliyeceğim Bidaha benim yüzüme bakma görürsen Yüzünü çevir kalbimin acısını dindir gelip Bidaha özür dilersen kabul olmayacağını Bilmeni istiyorum sevgilim şimdi sen diğer Dünyada ben başka dünyada. Efe polatlı