Şuan 30 katlı bir binanın çatısından aşağı bakıyorum . Düşünüyorum benim hayatım ne zaman düzelecek ?Nezaman normal insanlar gibi sinemaya,markete gidebileceğim? Sonra diyorumki kendime hiçbir zaman hiçbir zaman diğer insanlar gibi yaşayamayacağım.
Şuan saat gece 1'e geliyor ben 30 katlı bir binanın tepesinden karınca gibi görünen insanlara bakıyorum diyorum ki içimden burdan atlasam ne olur beni önemseyen kimsem yok annem,babam bile yok nekadar
acınası...
10 santim 10 santim sonra çatıdan düşerek öleceğim yavaş yavaş küçük adımlar atıyorum. Korkuyormuyum?
Hayır. Üzülüyormuyum? Hayır. Küçük bir adım, bir adım daha bir adım daha bir adım daha ... Tam son bir adım atıyordum ki kolumdan sert bir şekilde biri beni çekti
'Ne yaptığını sanıyorsun kendini öldürüp arkanda kalanları hiç düşünmüyormusun annen,baban ne yapar düşünmüyormusun.' dedi tanımadığım biri
'Sanane be bırak beni çekil şuradan ' tanrı aşkına bu dünyada rahat bir ölüm bile yok 'Hem ben öldükten sonra arkamdan üzülecek kimse yok sanane ' hala kolumu tutuyordu farketmiyordu sanırım ama çok sıkı tuttuğu için canımı yakıyordu. 'Yinede kendini öldürmenmi gerekmiyor'. Çok sinirimi bozuyordu şuan benim ölüp ölmemem onu niye ilgilendiriyorduki çok can sıkıcı 'benim adım Ilgaz senin adın ne? dedi off şuan tek sorunumuz isimlerimiz mi cidden çok canımı sıkıyor şuradan atlasam daha iyi . 'Sanane kardeşim şuan ismim mi dert oldu bırak beni gideyim' dedim ama hala kolumdan tutmuş bana bakıyordu şuan farkettim çok yakışıklı benim yaşlarımda genç biri gözleri yeşil dudakları dolgun beyaz tenli saçları kumral burnu hafif kemerli uzun boylu biriydi. 'Adım Efsun ' dedim 'Senin bu çatıda ne işin var bu saatte'dedim 'İçimden bir ses dediki çatıda bir kız var şuan intihar etmek üzere hemen kurtarmalıyım dedim' dedi gülerek alayla 'Hahaha çok komiksin öldüm gülmekten 'dedim yapmacık bir gülmeyle 'yürü sana güvenmiyorum her an gittiğimde anlayabilirsin düş önüme gidelim aşağıya ' dedi beni önüne alıp kapıya doğru itekleyerek asansöre bindik en alt katın düğmesine bastı asansör yavaşça iniyordu biz ise asansörde hiç birbirimize bakmadan karşımızdaki asansör kapısına bakıyorduk konuşmadan.Binadan çıkıp bir taksi durdurdu beni arabaya bindirip pencereden bir daha öyle birsey yapmaya kalkma sakın dedi ciddi bir şekilde. Taksi evin önünde durdu tabi ev denirse ev içinde bir ailenin olduğu yere denir içinde mutlu olunan yere denir ama burası benim için sadece beton yığını . Kapıyı açıp içeri girdim evet Efsun geldin o cehenneme polislerin seni yaka paça aradığı babanın anneni öldürdüğü babanın uyuşturucu kaçakçılığıdan ve cinayetten arandığı senin her hafta ifade verdiğin cehenneme hoş geldin. Telefon sesiyle doldu evin içi telefonu cebimden çıkarıp ekrana baktığımda bilmediğim bir numara arıyordu tabiki babamdı babamın peşinde polisler olduğu için telefon kulübelerinden arıyordu beni ' Alo' dedim kimin olduğunu bilmeme rağmen 'Alo kızım benim ne yapıyorsun iyimisin 'dedi babam 'Hangi yüzle arıyorsun beni senin yüzünden polisler peşimden geziyo okulda babamın uyuşturucu sattığını duyanlar benle dalga geçiyor her hafta karakolda ifade veriyorum her gün kuru ekmek peynir yiyiyorum param yok sen bide gelip bana iyi olup olmadığımımı soruyorsun tabi çok iyiyim bomba gibiyim ' dedim içimi birine dökmem gerekiyordu artık yoksa kendimi yiyip bitiricektim 'özür dilerim kızım sana bunların hiçbirini yaşatmak istemezdim 'dedi babam 'Baba gel artık bu gece gel ' dedim 'Tamam kızım gelmeye çalışıcam ' dedi ama artık inanmıyordum her zaman böyle söyleyip gelmiyordu telefonu kapattım koltukta otururken yavaşça gözlerim kapanmaya başladı üstüme yavaş yavaş ağırlık çöküyordu gözlerim karanlığa gömülüyor ...
Gözlerim yavaşça aralanmaya başladı kapıdan tıkırtı sesi geliyordu yavaşça kalkıp sarsak şekilde kapıya doğru ilerlemeye başladım kapıda anahtarlık kapıyı açmaya çalışan biti var gibiydi kapıya gittim tam gittiğim sırada kapıda iki kişi konuşmaya başladı kapı deliğinden baktığımda babam ve siyah şapkalı siyah kapşonlu biri vardı ve adam bir anda babama silah doğrulttu ve iki el ateş sesi ve babam yere yığıldı kapıyı açmaya çalışıyorum bağırarak 'Baba baba aç kapıyı babaaaa' babam açmıyordu kapıyı, babam düştü ve kapıyı açtım babam kanlar içinde yatıyordu yerde babamın başını kucağıma aldım 'Baba baba lütfen uyan lütfen aç gözlerini senden başka kimsem yok 'diyerek ağlamaya başladım ...
●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●
Selam umarım beğenirsiniz ilk yazdığım kitap umarım eğlenerek okumuşsunuzdur....