Bölüm 2

Ecrin, 23 yaşında, hayata neşeyle bakan bir genç kadındı. Uzun, dalgalı saçları ve gözleri, içindeki tutku ve cesareti yansıtan bir deniz gibi parlıyordu. Herkes onun neşesine hayran kalırdı, ama içinde bir boşluk vardı; kalbini bir zamanlar kıran eski sevgilisiyle ilgili hâlâ hissettiği karmaşık duygular. Bir sabah, işten dönerken Ecrin, şehrin en yüksek binalarından birinin asansörüne bindi. Kalabalık bir iş günüydü ve asansör dolup taşıyordu. Sıkışmış hissettiği an, asansör yukarı doğru hareket ederken bir anda kapılar açıldı ve içeri eski sevgilisi Arda girdi. Ecrin’in kalbi bir an için durdu. Arda, soğuk ve mesafeli görünse de, Ecrin’in gözlerini yakaladı ve geçmişteki anılar birer birer aklına geldi. Arda’nın o anki bakışında bir şeyler değişmişti. İçsel bir savaş veriyordu, ama Ecrin’in kalbinde bir umut kıvılcımı yanmaya başladı. Ancak, o umudun üzerine karanlık bir gölge düştü. Asansör aniden durdu ve elektrikler kesildi. İçerideki insanlar paniklemeye başladı, ama Ecrin’in aklındaki tek şey, Arda’nın yanındaki boşluktan ibaretti. Tam o sırada, Ecrin’in kalbi bir kez daha hızlandı. Arda, Ecrin’in yanına yaklaştı ve fısıldadı, "Bir şeyler yanlış gidiyor." Ecrin, gözlerini Arda’nın gözlerinden ayırmadan, "Beni burada bırakma," dedi. Ama bir anlık dikkatsizlik, bir grup adamın asansörü etkisi altına almasına neden oldu. Ecrin, bir anda dışarıya çekildi ve gözleri korkuyla açıldı. İçerideki kalabalık paniğe kapıldı. Arda, Ecrin’i kurtarmak için dışarı fırladı ama adamlar çok güçlüydü. Ecrin, kaçırıldığını anladığında, içinde bir korku dalgası yükseldi. Ama o an, Caner ortaya çıktı. Ecrin’in gözlerindeki korkuyu gördüğünde, kalbi kıpırdadı. Caner, Ecrin’in hayatına girdiği günden beri, onun için her şeyi göze alabileceğini biliyordu. Savaşçı ruhuyla, Caner, adamların üzerine atıldı. Kafasında tek bir düşünce vardı: Ecrin’i kurtarmak. Asansörün kapıları kapanmadan önce, Ecrin’in gözlerinde gördüğü korku, ona güç verdi. Caner, cesaretle savaşıyor ve Ecrin’i kurtarmak için her şeye katlanıyordu. Sonunda, Caner’in cesareti sayesinde Ecrin, kurtuldu ve birbirlerine sarıldılar. Tam o anda, Ecrin’in ailesi, yaşananları öğrenmiş ve olay yerine gelmişti. Caner ve Ecrin, ailelerinin karşısında durdu ve hayatlarında yeni bir sayfa açmak için hazırdılar. Ailelerin tanışması, ikilinin ilişkisini daha da derinleştirdi. Ecrin, Caner’in gözlerine bakarak, "Seni asla bırakmam," dedi. Caner, ona gülümseyerek, "Bunu bilmek beni çok mutlu ediyor," diye yanıtladı. Ama bir şeyler hâlâ tam olarak yolunda gitmiyordu. Arda’nın asansördeki yüz ifadesi, Ecrin’in aklından çıkmıyordu. Bu olay, geçmişin gölgelerinin peşlerinden ayrılmadığını gösteriyordu. Ecrin, geçmişiyle yüzleşmek zorundaydı ve bu süreçte Caner’in ona nasıl destek olacağını öğrenmeliydi. Hayat, asansördeki gibi, bazen beklenmedik duraklarla doluydu. Ve her durakta daha yakınlaşıyodu...😉