Luna. Bu benim ismim ve 23 yaşındayım. Kendimi uzun bir süredir kaybolmuş hissettiğim için şu an adımdan ve yaşımdan başka size verebileceğim bir şey yok. Hayatım belki düşündüğünüz kadar zor değil ama düşündüğünüz kadar kolay da değil. Üniversiteyi bitirdikten sonra babamın ve kardeşimin yanına geri döndüm. Sanırım onlarla daha çok vakit geçirmek istedim. Çünkü babamla yalnız kalma ihtimalimiz çok yüksek. Neden mi? Erkek kardeşim Alex. Hasta. 3 sene önce ölen annem gibi kan kanseri. Annemin ölümünün ardından kardeşimin aynı hastalığa yakalanması bizi derinden yaraladı. Yaşar mı, ne kadar yaşar? Bilmiyorum. Ama elimden ne geliyorsa yapmaya hazırım. Yaşamımdaki en değerli şeylerden birini kaybettim. Bir diğerini de kaybedemem.
Bu haberi alalı uzun bir zaman olmadı. Yaklaşık bir hafta önce. İlk öğrendiğimde seslerin kulağımda yavaş yavaş azaldığını hatırlıyorum. Detayları dinlemem pek kolay olmadı. Ama sonra kendimi toparlamayı başardığımda iyi bir sonucun çokta mümkün olmadığını öğrendim. Ama bu tür durumlarda tepkisiz kalma sorunum ve pes etmeme yeteneğim birleşince ortaya hırslı ve soğukkanlı bir Luna çıkmış oldu. Babam Karin. O ise her zaman neşeli halini korumayı başarır. Nasıl olduğunu sormayın çünkü bende bilmiyorum. En ufak bir fikrim yok. Hatta bazen bu huyu iyi mi yoksa kötü mü karar veremiyorum. Babamı hep neşeli bir adam olarak bildim ama son zamanlarda farkediyorum ki hastalıktan anlamayan bir neşeye sahip. Belki de savunma mekanizmasıdır. Annemin son zamanlarında onun enerjisini yükseltmek ve mutlu etmek için gerçekten çok çabaladı. ÇOK. Her seferinde bir süre sonra annem dinlenmek için izin istemek zorunda kalıyordu. Şimdi Alex içinde aynı savunma mekanizmasını çalıştırdı. Ailecek tırmanışı seviyoruz. Bu yüzden Alex'in uzun zamandır çok istediği o Lyon dağı tırmanışına hafta sonu gidiyoruz. Evet, doğru duydunuz. Çok sevdiğim babam ve onun çığırından çıkmış neşesi, ölümün zaten eşiğinde olan kanserli kardeşimi dağa tırmandıracak. Bunun için çabalamadığımı ya da bir sürü bağrışmalı sorun çıkarmadığımı zannediyorsanız, kesinlikle yanılıyorsunuz! Sadece en sonunda, kötü olan, siz oluyorsunuz.