Üniversiteye başladığım ilk zamanlar..
Her şeyin berbat gittiği, kendimi olabildiğince yalnız hissettiğim dönemlerdeydim. Beraber vakit geçirdiğimiz arkadaşlarımla buluşmak için cafeye doğru yol almıştık. İçeri girdiğimizde o kahkahayı duydum. Bir anlığına zaman durmuştu benim için. Bulmalıydım o sesin kimden geldiğini. İlerledim ve cafenin arka tarafına doğru gittim. Duyduğum o ses o gülüş aklıma kazınmıştı. Etrafıma bakıyor ve kim olduğunu anlamaya çalışıyorken fark ettim. Arkadaşlarımın da bulunduğu bir okey masasında oturmuş pür dikkat oyunda ve oyundan çok fazla zevk alıp hunharca kahkalara boğuluyordu. İlk işim yanlarına gidip oturmak oldu. Oyun bitene kadar onu izledim. Beni fark etmemişti bile. O an kafaya koydum bu çocuk benim olacaktı.