Bölüm 5

Gece yarısı evin aynasında bir yazı belirdi: “BİRİNİ ALMADAN DİĞERİNİ BIRAKMAM.” Özün aynaya dokunduğunda cam buz gibiydi. — Bu ne demek? diye fısıldadı. Turgut arkasında duruyordu. — Bu kasaba aşkla beslenir, dedi. — Ve korkuyla yaşar. Özün Turgut’un elini tuttu. Kalbi hızla atıyordu ama kaçmadı. — O zaman birlikte korkalım, dedi. — Ama yine de birbirimizi bırakmayalım. Ayna çatladı. Ev inledi. Kasaba uyanmaya başladı. Ve o an ikisi de anladı: Bu aşk ya onları kurtaracak… ya da sonsuza kadar bağlayacaktı.