Turgut artık konuşkan biri değildi. Kasabada herkes onu “gece bekçisi” diye tanırdı. Ama kimse bilmezdi; Turgut geceleri sadece kasabayı değil, bir sırrı da bekliyordu. Özün’ü ilk gördüğünde yüzü bembeyaz oldu. — Gitmiştin, dedi. — Bazı yerler terk edilmez. Özün gülümsedi ama gözleri doluydu. — Beni sen gönderdin.
Bölüm 2
2. Bölüm – Turgut’un Sessizliği
Bölüm sonu
0 yorum
Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.