Ablamla dışarıya çıkmıştık çok eğlenmiştik biz ablamla herşeye gülerdik ama arada da tabi o tatlı atışmalarımız olurdu. Ben her zaman ablama hayrandım annem biz küçükken ölmüştü . Ablam Gece bsnı hiç bir zaman yalnız bırakmadı hep yanımdaydı benım annem ablamdı sanki çok değerliydi benim için. Aramızda 3 yaş olmasına rağmen benden daha olgundu ama ablam hep böyledir babamdan bile korkmuyordu artık. Babam garipti annen ölünce çok fazla değişti ben artık onu anlayamıyorum bazen mutlu sanki bir melek gibi ama ertesi gün sanki o melek adam gitmiş olurdu . Ben hep böyle büyümüştüm ama neyseki yanımda Gece vardı Ablam...
Bu sırada korumalar arabanın kapısını açmışlardı önce ben sonra ablam indi. Acaba bügün bizi yine ne bekliyordu ama artık her şeye alışmıştım . İçeriye girmemizle Babamı gördüm koltuğa yayılmış yüzünde o hiç sevmediğim sırıtışı ile karşımızda oturuyordu.
"Biraz erken bi saat değilmi sizce de güzel kızlarım" Dediği an gözlerımı kapattım sıkıca derın bi nefes aldım ve gözlerımı açtım. Tam ablam konuşacakken babam bi anda lafa girdi " Evleniyosunuz saattım sizi şirketin sizden daha önemliydi kızlarım ama merak etmeyın sizi güvendiğim birine sattım ,hem belki aklınız başınıza gelir. Yarın geliyorlar geç olmadan bavullarınızı hazırlayın "
Ne demişti o sattım mi? Evleniyosunuz mu? Sanırım çok içmiş olmalı ama ciddi olduğunu gördüğümde kan beynime sıçradı sanki biz bi maldık ve bizi satmıştı.
" Baba ne dediğinin farkında değil sın sanırım yok öyle bişey evlenemiyoruz biz olmaz olamaz öyle bişe" Fırsatını bulduğum an hemen araya girdim " Benim daha okulum var ben okuyacağım ben istemiyorum Baba olmaz lütfen yapma bunu. "
Babam hayla sırıtıyodu
"Ne dediysem o uzatmayın bitti nokta"
Hemen odama çıktım ardından hemen ablam geldi ben ağlamaya başladım o sırada Ablamda saçlarımı okşuyordu "kaçıcağız güzelim" Hemen başımı kaldırdım , dolu gözlerim ve titreyen çenemle ablama baktım. "Nasıl? " Ablam derın bi iç çekti "kimsenin bilmediği evime gidicez güzelim hazırlan yarım saate kapındayım" Dediği şeyle göz kırptı ben de aynı şekilde sırıtıp karşılık verdım. Hemen çantamı hazırladım benim için değerli ve anlamlı olan şeyleri yanıma alcaktım hepsini çantaya doldurdum. "Tamam hazırız şimdi sen düşün baba" Diye mırldanıyodum kendı kendımr son kez aynaya baktım yüzüme saçıma saçlarım benım için çok önemliydi annem hep saçlarımı uzatırdı ve asla kestirmezdi bende saçlarıma çok değer vefıorum belıme kadar uzanan saçlarımı tarayıp bi güzel dağınık topuz yaptım o sırda kapım çaldı bende hemen çantamı koluma geçirip sesizce kapıyı açtım . Etrafıma bakındım sınra Ablamın bana uzattığı elini tutup parmak uçlarımıza basarak evden çıktık ve hızlıca Ablamın arabasına gittik ve yola çıkmıştık. Ben radyoda şarkı seçerken ablamda yola odaklanmıştı çok güzel bi şarkı çalıyordu sanki ruhum huzur bulmuş gibi hissettim şarkıds durdum hafif ses verdım ve cama doğru yaslanıp yolu seyrederken uyuya kalmışım. O sırada gelmiştik bile ablam markete bile uğramıştı ama muhtemelen babam yokluğumuzu anlamıştır ve o adamlara çoktan haber vermıştır diye düşünüyordum.
"Kapıda dikilmeye devam edicek misin? "
Ablamın sesi ile İrkildim ve içeriye doğru adımladım " Dalmışım " Dediğim şey ile biraz güldük ardından ablam yemek hazırladı yemek yedik. Yanımızda telefonlar yoktu çok sıkılıyodum . Aradan 3 gün geçmişti herşey normaldi ama hissediyordym bizi arıyorlardı ve sanırım geç olmadan da buluçuklardı. Yağmurun sesını dinlemek çok huzur vericiydi sabah kahvemi yaptım ve koltukta oturarak camdan düşen şu damlalarını izlerken kahvemı yudumluyordum. Aradan biraz zaman geçmişti yağmur bastırmıştı kahvemın son yudumlarını alırken kapı kırlırcasına çalıyordu hemen fırladım ve ablamın yanına gittim "geldiler" Ablam hemen benı çekiştirdi ve dolaba girdik o sırada kapıdan sesler geliyordu .
Umarım olmuştur ve beğenmişsinizdir🩷
