Ben:
-Yalanın ortaya çıktı Yaren Hanım.
Yaren Seray'a bağırarak:
-Bir sussaydın ya kanka. Ela'yı kandırırdım en azından.
Seray:
-Of ya keşke konuşmasaydım.
Ben:
-Hadi söyle bir insan gelişmeye mi bakar yoksa sonuca mı? Zaten her türlü en sonunda sonuca ulaşacak ya. Bu da benden sana bir insanlık dersi. İnsanlık için ders almalısın. Dur bir dakika insanlık için bir ders alsan da insan olamayacaksın ki.
Ela:
-Aynen kanka.
Seray ve Yaren sözümü bitirmeden arkalarını dönerek gittiler. Zaten onlardan beklenen de buydu. Söz bulamayınca çekip gitmeleri. Yani şöyle sular seller gibi beni aşağılamaya çalışıp ondan sonra söyleyecek söz bulamayınca ise dağda çok ot gören keçi gibi kaçmalarından bahsediyorum.
