Ben anneme:
-Anne Ela sanırım bize rol oynadı.
Annem:
-Ama Ela iyi birisiydi. Hastanede hep o sana yardım etti.
Ben:
-Bilmem artık. Belki bugün bize gelir ve durumu anlatır.
Eve ulaştık. Birkaç saat geçti. Cama bakınıyordum. Çünkü televizyon izlemekten çok sıkıldım. Camda bir yanda Ela ile Yaren belirdi. Kol kola geziniyordu. Bizim evin yoluna doğru geliyorlardı. Ela geleceği için çok heyecanlıydım. Hemen koşarak aynada saçlarımı düzelttim.
İstediğim an geldi ve kapı çaldı. Kapıyı açtık. Ela:
-Merhaba Sema.
Ben:
-Hoşgeldin Ela.
Ela:
-Yaren o hoş gelmedi mi?
Ben:
-Hayır. O bana bunları yaptıktan sonra ne hoş gelir ne de boş gelir.
Ela:
-Anladım bize içeri geçebilir miyiz?
Ben:
-Tabiki.
İçeriye geçtik. Biraz sohbet ettik ama Yaren hep sohbetin en heyecanlı tarafında sözümüzü kesiyordu. Sohbete devam ediyorduk.
