Ben:
-Teşekkür ederiz hocam hepsi sizin sayenizdeydi.
Batuhan:
-Evet hocam siz olmasaydınız biz bunu başaramazdık.
Beden öğretmenimiz:
-Çocuklar kalan dersler matematik öğretmeniniz ileydi ama işi varmış. Evlere dağılabilirsiniz.
Batuhan'a okuldan çıkacakken anneme haber vermediğimi farkettim. Telefonumu aldım. Annemi aradım. Cevap vermedi. Korkmaya başladım. Annem genellikle ilk aramadan açardı. Tekrar aradım. Bu sefer açtı. Anneme:
-Anneciğim, Batuhan'ın annesi beni evine davet etmiş. Batuhan söyledi. Gidebilir miyim?
Annem:
-Kızım gidebilirsin ama dikkatli ol.
Ben:
-Tamam anneciğim, hava kararmadan dönerim.
Annem:
-Tamam görüşürüz.
Batuhanlar'ın limuzini bizi aldı. Onların evine gidene kadar 2 saat geçiyordu. Evleri çok uzaktaydı. Batuhan'a:
-Sen çok erken kalkıyorsundur. Evin bu kadar uzakta olduğuna göre.
Batuhan bana:
-Evet evim uzakta ama yine de erken kalkmak çok iyi birşey.
Evlerine geldik. Batuhan'ın annesi bizi karşıladı ve:
-Hoş geldiniz çocuklar.
Batuhan'la beraber:
-Hoş bulduk.
Batuhan'ın annesi bana:
-Merhaba Semacığım.
Batuhan'ın annesine:
-Merhaba.
Batuhan'ın annesi:
-Hadi içeri gelin.
İçeri geçtik. İçeride sürpriz misafir yine vardı. Seray ve annesi zaten nerede karşılaşmazsan olmuyor. Bu kız sabrımı zorluyordu artık. Bir peşimizi bırak. Yeter artık! Bu kızla karşılaşmak istemiyordum. En azından güzel görünmeye çalışmalıydım. Seray hep bunu yaparken insanları kandırıyordu çünkü.
Seray'ın annesi onların yanında olmama rağmen Batuhan'ın annesine:
-Bu kız niye geldi?
Ben sinirlenerek:
-Pardon da buraya beni annesi davet etti. Efendim,
şunları bilmeniz gerekir. Bu kız beni öldürmeye çalıştı.
