"Sema'nın Dilinden"
Okullar açıldı ya, acaba bu sene yine hangi saçmalıklar olacak? Yine birisi kusacak mı ya da saçma şakalar mı yapacak? Neyse hemen okula gitmeliyim. Annem yine kahvaltı yemediğim için kızdı. Okula geldim. Kütüphaneye gidip birkaç kitap aldım. Arkadaşım Ela'nın yanına gidecektim. Ela'nın yanında bir çocuk vardı. Bende arkadaşı zannettim. Meğersem sevgilisiydi. Bu yaşta nasıl birisinin sevgilisi olduğunu düşünüyordum ve daha okulun ilk gününden.
Kesin çocuk kantine giderken yolu karıştırıp Ela'nın yoluna gitti. Ela da haliyle bırakmaz çocuğu. Ela bana:
-Daha okulun ilk günündeyiz ve konu işlemeden yarın sınav olacağız.
Ben:
-Sen şaka yapıyorsun di mi?
Ela:
-Şaka değil maalesef gerçek.
Ben:
-Peki sen bunu nerden öğrendin?
Ela:
-Kimseye söylemek yok.
Ben:
-Tamam.
Ela:
-Okulda bir arkadaşım bana öğretmenler odasında bir şeylerin bir sesin geldiğini anlattı. Biliyorsun ki öğretmenler odasının önünde hikaye notları var. Öğretmenler odasının kapısı aralıktı. Bende notlara bakınırmış gibi yapıp konuşmalarını dinliyordum . Bizim yeni fenci:
-Çocuklara yarın bir fen sınavı yapacağım ama 10. sınıfın en zor konularından ve konuyu işlemeden yapacağım. Keşke eski fenci geri gelseydi , onu çok özledim, ama ona yapmadıklarını bırakmadılar. Sen eski fenciyi özledin mi ?
Ben:
-Hem de çok hatta geçen yıl o gitmesin diye 12 saatimizi harcadığımız projeyi hatırlıyor musun? Ama müdür yardımcısı onları panoya asmamıza izin vermedi. Keşke o gitmeseydi, her ortaokul öğrencisinin favori öğretmeniydi. Sadece on delinmiş tahta hariç. On delinmiş tahta Fen Bilimleri öğretmeninin onlara taktığı lakaptı.Hiçbir sözden anlamazlardı. O sene her belaya bulaştılar ve çok komikti . Fencinin gitmesi hariç.
Ela:
-Neyse hadi gel kantine gidelim.
Kantine gidiyorduk. Giderken bir çocuk bana çarptı yüz üstü yere düştüm. O gün kısa eteğimi giymiştim. Ellerim yüzüm ve kitaplarım mahvoldu . Yüzümde büyük bir kanama vardı. Diz kapaklarımda da büyük bir yara vardı. Ellerim soyuldu ve bu bütün olanlara rağmen çocuk arkasına bakmadan yola devam etti. Çok sinir oldum. Arkasından kör müsün, görmüyor musun halimi be, gibi laflar söyledim.
Ela beni ingilizce öğretmeninin yanına götürdü. İngilizce öğretmeni bana pansuman yaptı. Daha da iyi oldum. Ondan sonra kitapların haline baktım. Hepsi mahvoldu. Neden o çocuğu bulmadım ki. Üstelik bu kitaplar benim bile değildi ki. Kitaplarda ki bazı sayfalar yırtıldı, bazı sayfalara ise kan bulaştı. Hemen Türkçe öğretmeninin buldum çünkü o bu kitaplardan sorumluydu. O bana bu konuyla birşey yapamayacağını, eğer yaparsa her çocuğun böyle yapıp kütüphanede düzgün bir kitap kalmayacağını anlattı.
Ben de onu haklı buldum. Ne de olsa kitapları elimde taşımamam lazımdı. Türkçe öğretmenine bunun cezasının ne olduğunu sordum. O ise bana kitabın parasını ödeyeceğimi söyledi ve hiç bir çocuğa söylememek şartıyla kitabın yarısının fiyatını kendisinin yarısını da ben tamamlayacağımı söyledi. Kitabın fiyatı 100 liraydı. En azından fiyatın yarısını ödeyeceğim için ucuz atlattım. Zaten babamlar her gün bana 50 lira veriyorlardı. Neyse yarın yemek yemem o zaman diye düşünüyorum.
Bunları Ela'ya anlattığımda senin yemek yememene gönlüm razı olmaz. Annemler de bana 50 lira veriyor çünkü burada benim suçum da var, seni lafa ben tuttum kitabın fiyatının yarısını da ben öderim. Ben ilk baştan kabul etmedim ama Ela'nın uzun ısrarları sonrasında kabul ettim.
Daha ders başlamadı. Seray diye bir kız, ben yere düşerken beni videoya çekti ve videoyu YouTube 'da paylaştı. Nasıl bu kadar kötü insanlar var ki bu hayatta? Yoldan geçerken herkes bana düşme ustası Sema diyorlardı. Çok sinirlendim. Bu kız kendisini ne sanıyordu? İntikamımı almalıydım. Ben elimi yıkamak için lavaboya gittim. Lavaboda sizce karşıma kim çıktı? Seray çıktı.
O da benim gibi elimi yıkıyordu. Onun işi benden önce bitmişti, ben ayağımı yürüdüğü yere uzattım. Zaten acele ediyordu. Ayağıma takılıp yere düştü. Ben onu videoya çekerken lütfen beni videoya çekme lütfen lütfen diyerek yalvardı . İçim acımıştı. Ben ne zaman bu kadar merhametsiz olmuştum. Hemen videoyu kapattım. Ona kalkmasında yardımcı olmuştum. Eğer ben onun yaptığını yaparsam ondan farkın kalmaz. Kalktıktan sonra da sana ihtiyacım yok kendim de kalkabilirdim dedi. Hayatta ne kadar kötü insanlar var ya, yardım ediyoruz bizi tersliyorlar.
