"Asel! Sen cevapla bu soruyu" sesini duymakla birkikte kafamı sıradan kaldırdım yanımda oturan Afraya "hoca taktı bana kafayı ya" diye söylenerek tahtaya çıktım. Bu matematik dersi değil miydi neden tahtada sayı yok. Boş boş tahtaya baktım ben bile kendime sinir olmuştum hoca "aferin kızım hep böyle dersini dinle tamam mı" dedi haklıydı işte ama anlık nasıl olduğunu anlamadığım bir şekilde birden ağzımdan "tamam hocam" kelimesi çıkıverdi, tüm sınıf güldü, bir dakika ben ne demiştim lan hocayaa kesin azarlayacaktı. Ama tahmin ettiğim gibi azarlamadı sanki kendini tutmaya çalışırcasını gözünü kapatıp sesli bir şekilde nefes alıp verdi ve
"O zaman okul çıkışında spor salonunu baştan sona temizlemene de bir sakınca olduğunu sanmıyorum" hayır ya ben bunla mı uğraşıcam herkesin içinde azarlasa daha iyiydi "Pekii hocam" dedim ve hoca tekrar konuştu "kameralardan yarın gelince temizleyip temizlemediğine bakarım, boştan yere kaçmaya çalışma" iyi de spor salonu çok büyük ben nasıl tek başıma temizleyecektim ki tam itiraz etmek için ağzımı açıcaktım ki "geç yerine" diyen hocanın sesiyle birlikte bir şey demeden yerime geçtim
Afra "kızım dersi dinlesene bee sanki en sıkıntılı hocanın dersi olduğunu bilmiyorsun"
"Ya ne biliyim kızım ben iki azarlar geçer diye bekliyordum" tam tekrar Afraya bakıp konuşacağım sırada Afra benden önce davranıp "hiç bana öyle bakma ben yardım edemem sana uyumasaydın hoca seni uyarmıştı" dedi oflayıp önüme umutsuz bir şekilde döndüm