+Hələ də onun başı üstə çətir tutursan?
- Mən çətir tutmuram...
+ Bəs nə edirsən?
- Onun üşüməməsi üçün özümü yağışa verirəm.
+ Axı sadece bir pişikdir.
- Bəli.... Sadece bir pişik.
+ Səncə, dəyərlidirmi?
- Gözlərimə bax...
+....
- Orda bir pişik görürsən? Yoxsa bütün sevdanın izlərini?
+ Sən özün islanırsan
- Mən islanıram ki, o yaşasın.
+ Bu qədər sadəmi?
- Sade olduğu qədər dərin...
+ Niyə bu qədər fərqlisən?
- Çünki bir zamanlar məndə islanmışdım. Və heç kim mənim üzərimə çətir tutmamışdı
+ İndi onu qorumaq nəyi dəyişdirdi?
- O üşüyərdi... Mən isə vicdanımla.
+ O isə bilmir sən kimsən..
- Amma mən bilirəm : mən onun bu dünyada rast gəldiyi ən gözəl təsadüfəm.
(Uşaq əyildi, pişik gözlərini yumdu. Yağış dayanmadı... Amma dünya isindi...)
"Simurq"
